Prioriteiten

SERIEUS!? / Ivan Cairo

“Tegelijkertijd hebben we ook geïnvesteerd in veiligheid. Er zijn voertuigen aangeschaft. Er zijn een politiebureau en een brandweerkazerne geopend in Moengo. Er wordt geïnvesteerd in het Korps Politie Suriname, dagelijks, als het gaat om opvoeren van de veiligheid.” Dat zei president Santokhi dinsdag toen hij zaken opnoemde die de regering heeft gerealiseerd de afgelopen periode.

Dit zijn nou net de uitspraken waar ik een gruwelijke hekel aan heb. Terwijl de president zichzelf op de borst slaat over nieuw transport dat is aangeschaft voor de politie, kan diezelfde politie geen gebruik maken van de splinternieuwe vervoersmiddelen, omdat het staatshoofd is ‘vergeten’ de brandstofrekening te betalen. De leverancier had de oliekraan dichtgedraaid, omdat de schuld maar bleef oplopen.

We hebben geen geld om te tanken, maar willen wel een splinternieuw hoofdbureau van politie bouwen voor zes miljoen euro. Hoe kiezen we onze prioriteiten? Misschien moet met Nederland worden onderhandeld om die middelen te gebruiken om de achterstallige olierekening van justitie in één keer te betalen.

Dit vraagstuk van achterstallige olierekeningen kan wat mij betreft niet worden opgehangen aan de heersende economische crisis. Dit heeft alles te maken met mismanagement en continuering van een wanbetalersbeleid. We hebben regeringen gehad die eigenlijk bulkten van het geld en toch draaiden olieleveranciers regelmatig de brandstofkraan dicht omdat de overheid niet betaalde en maar brandstof op de pof nam.

Minister Raghoebarsing van Financiën en Planning kan dan jammeren dat hij elke dag binnen de begroting moet schuiven met geld om alles draaiende te houden, maar aan die woorden heeft de burger die dringend politiezorg nodig heeft niks wanneer de politie geen brandstof heeft om uit te rijden om hem te komen assisteren.

Wat er in de keuken van Financiën en Planning gebeurt weet ik niet, maar zeker op het gebied van veiligheid en gezondheidszorg zou ik niet het risico willen lopen om met middelen voor die collectieve goederen te gaan zitten schuiven. De schade die een burger oploopt wanneer die slachtoffer wordt van een situatie, waarbij één of andere crimineel inbreuk heeft gemaakt op diens veiligheid, is vaak niet te herstellen of omkeerbaar.

Een medische crisis die wordt verergerd omdat een ziekenhuis geen operaties kan uitvoeren of medicamenten kan verstrekken of een dialysecentrum dat dicht moet, omdat lanti geen geld heeft overgemaakt, hebben sommige landgenoten niet overleefd. Hoewel ik vrees dat dit niet de laatste keer zal zijn dat de politie niet over brandstof beschikte omdat lanti no e pai, hoop ik dat we als land eindelijk van dit fenomeen worden verlost.

[email protected]