REFLECTIE / Iwan Brave
Ergens toch jammer dat de ‘jaarrede van de president’ op 29 september wordt gehouden en niet op 1 oktober zelf. We gaan de viering van Kerst toch ook niet vervroegen omdat er een zondag tussen zit. De jaarrede van de president moet je gewoon onwrikbaar vastklinken aan 1 oktober. Ook al valt die op zondag.
Deze dag moeten we als traditie koesteren: de opening van het nieuwe maatschappelijk (jacht)seizoen, nadat iedereen in principe weer opgeladen moet zijn van de grote schoolvakantie. 1 oktober luidt het nieuwe school- en studiejaar in, het nieuwe bestuurlijke jaar en ook dat van de rechterlijke macht.
“De jaarrede van de president moet je gewoon onwrikbaar vastklinken aan 1 oktober. Ook al valt die op zondag”
Ook al moeten wij ouders in die zes weken van grote schoolvakantie gewoon doorwerken, toch voelt het aan als ‘vakantie’. Lekker uitslapen omdat je de kinderen niet naar school hoeft te brengen. In de hitte van de middag hoef je je ook niet haasten om ze weer op te halen.
In mijn geval komt ook nog bij dat vrouw en kinderen altijd op ‘vakantie’ gaan naar ‘Saamaka’, dat hun thuis is. Als kostwinner heb ik dan totale rust. Soms staat de auto echt twee dagen stil. Tijdens mijn ‘vakantie’ zie ik nauwelijks het tankstation of de ATM-machine. De weinige boodschappen voelen heel betaalbaar, de koelkast blijft lang gevuld.
Hoewel ik natuurlijk al veel kosten vooraf heb gemaakt voor hun binnenlandse reis en verblijf, is het gewoon een heerlijk gevoel dat je portemonnee stationair draait. De innerlijke rust die je ervaart omdat het jachtige seizoen even stil ligt, is onbetaalbaar.
Ik ben nog steeds niet begonnen met de warming-up voor het nieuwe seizoen. Dit weekend neem ik in één keer die last minute-duik in de eerste fase van de nieuwe ratrace: schoolbenodigdheden en uniformen kopen. Honderd procent weer opgeladen ben ik helemaal klaar ervoor!