Wachten op verlichting

PRESIDENT CHANDRIKAPERSAD SANTOKHI zei op 15 juni dat ‘we als land en volk zware inspanningen hebben gepleegd en offers hebben gebracht om onze economie gezond te maken voor deze en de komende generatie’. Hij deed zijn uitspraken een dag nadat de Uitvoerende Raad van Bestuur van het Internationaal Monetair Fonds na een jaar vertraging goedkeuring had gegeven om verder te gaan met het aangepaste programma.

Dankzij de tranche van 53 miljoen US dollar, waarvan 33 miljoen US dollar begrotingssteun, die Suriname nu zou krijgen, zou de samenleving nu meer verlichting kunnen krijgen, zo verzekerde het staatshoofd. Die mededeling werd over het algemeen met de nodige argwaan ontvangen. Want het staatshoofd belooft al jaren verlichting om de ergste klappen van de crisis op te vangen, onder meer door sociale maatregelen die het volk keer op keer moesten ontlasten.

Hij beloofde bij zijn aantreden zelfs er alles aan te doen dat de zwakkeren in de samenleving grotendeels ontzien zouden worden. Uiteindelijk bleek het allemaal grootspraak en als er al iets werd doorgevoerd om verlichting te brengen, dan was het slechts een kleine groep die daarvan profiteerde.

Ook de verlichting die hij twee maanden geleden beloofde, bestaat vooralsnog alleen in Santokhi’s gedachten. Er is nog helemaal niets gerealiseerd waar de individuele burger beter van is geworden. De koopkrachtversterking, die vaak al twee maanden geleden door het ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting (Sozavo) is goedgekeurd, is nu nog altijd niet overgemaakt aan duizenden gezinnen.

Maar er gaat veel meer mis bij dit Pertjajah Luhur-departement, waar de zwaar bekritiseerde Uraiqit Ramsaran de scepter zwaait. Tot overmaat van ramp is de uitbetaling van de Algemene Kinderbijslag (AKB) over 2022, waar datzelfde ministerie in Paramaribo mee is begonnen, aan het uitlopen op een behoorlijke chaos.

Het ministerie heeft bedacht dat de uitbetaling niet meer cash zal plaatvinden, maar dat ouders de toelage voor hun kind(eren} via moni karta moeten krijgen. Aangezien het ministerie niet bij machte is om het op bankrekeningen van rechthebbenden over te maken, is deze methode een redelijk alternatief.

Maar gebleken is dat veel ouders tevergeefs een halve dag in de rij moeten staan omdat om onduidelijke redenen voor hen geen moni karta beschikbaar was. Honderden ouders werden onverrichterzake weggestuurd met de mededeling dat ze gebeld zullen worden. En zo niet, dan moeten ze maar een keer langskomen, zo kregen zij te horen.

Veel ouders wachten daarnaast ook al maanden tevergeefs op de koopkrachtversterking, dus zij zitten met dubbele handen in het haar. Op deze manier is de beloofde verlichting van Santokhi nog heel ver weg. Hoe lang zal hij nog toestaan dat het volk door ambtelijke onkunde wordt achtergesteld?