2 Augustus 2023
11:04Tekst en beeld John Zaalman
PARAMARIBO — Sandrina Beverdijk-Hunsel is heel dankbaar dat ze de nationale vrouwenvolleybalselectie van Suriname onlangs voor eigen publiek heeft mogen vertegenwoordigen. In de strijd om de vierde plaats van de achttiende Caribbean Championships in de Anthony Nesty Sporthal moest het hoofd op 30 juli jongstleden jammer genoeg in een vijfsetter gebogen worden voor Barbados.
“Ik heb heel veel genoten met de meisjes. Het is een leuk team met veel potentie, talent en het was gewoon een eer om met ze op het veld te staan. Daarnaast wat oude volleybalvrienden van de andere eilanden te ontmoeten en tegen ze te spelen dus het was heel erg leuk om echt weer zo in de volleyball community te zijn”, onderkent ‘San’.
“Ik vind het grappig dat na zoveel jaren blokkeren mijn grootste uitdaging is waarbij ik tijdens de wedstrijden echt aan het frustreren was”
“Dat is dus de reden waarom ik de uitdaging ben aangegaan om mee te doen, omdat ik vond dat ik nog een laatste keer voor Suriname wilde uitkomen en die overdracht ook daar te willen doen.”
De ‘ex-international’ geeft toe dat het best vermoeiend is geweest om alles te combineren, “maar het was het wel waard.” Bij Condor, metwie ze acht opeenvolgende kampioenschappen in de nationale vrouwenhoofdklassecompetitie had behaald, was ze eigenlijk, zoals ze het zelf zegt, al vlak vóór de Covid-19 pandemie gestopt.
“Ik vond toen dat het tijd was dat de jonge meisjes konden overnemen en dat was aardig gelukt. Monica Calor en Ijouandi Themen hadden onder andere in de hoofdklasse overgenomen met de nieuwelingen.”
Handen vol
Beverdijk-Hunsel heeft het vooral fijn gevonden dat onder meer Janneke Tammenga en Ketura Margaret – met wie ze al eerder samen in selectieverband had gespeeld – er nog bij waren. “Het leek me daarom een leuk idee om samen met hun en de anderen – die nieuw erbij zijn – over te dragen. Dit was echt het laatste voor mij qua spelen. Ik heb Condor in het afgelopen seizoen ook wel gecoacht, maar ik zit gewoon met mijn handen vol met mijn gezin en mijn lifecoaching skills.
Wat team coaching betreft wil ze meer een bijdrage binnen de sport- en volleybalwereld een bijdrage gaan leveren. Ze wil vooral tieners, die met onzekerheid zitten, helpen begeleiden, hun zelfvertrouwen helpen opbouwen en dat ze goed zitten in hun game. Uit het afgelopen Caribisch toernooi heeft onder meer geleerd dat ze nog moet gaan werken aan haar blok.
“Ik vind het grappig dat na zoveel jaren blokkeren mijn grootste uitdaging is waarbij ik tijdens de wedstrijden echt aan het frustreren was.” Ze heeft naar eigen zeggen alles geprobeerd, “maar het ging niet.”
“Je hebt eigenlijk nog altijd wat te leren. Er is altijd nog wat dat je kan ontwikkelen en dat wil ik wel meegeven aan de spelers dat ze zichzelf moeten blijven ontwikkelen. Blijf steeds beter worden. Ik heb over het algemeen in het leven gewoon ook nog altijd wat te leren en doe dat met alle plezier.” Haar teamgenoten vond ze enthousiast. “De meisjes hebben zich onder bepaalde omstandigheden voorbereid en hun doorzetting vond ik geweldig.” Het geloof in hunzelf mag er naar zeggen van Beverdijk-Hunsel zeker wel komen.
“Er is energie, er is talent en je moet jezelf niet laten neerhalen door wat mensen onder meer te zeggen hebben. Ik geloof dat ze daaraan nog lekker kunnen werken en daar help ik, zoals ik al zei, graag mee.”
Goede overeenstemming
De volleybalster heeft, zoals ze het zelf zegt, geen moeite gehad met de coaching staf, die werd gevormd door de Cubaan Sergio Valdez en de Surinamers Richardo Soerodikromo en Miquel Misidjang. “Ik vertrouw als speler blindelings op me coach. Als ik wat te zeggen heb, maak ik dat ook bespreekbaar en dat stel ik wel op prijs. Je kan altijd praten met ze.”
Beverdijk-Hunsel heeft met geen enkele coach waaronder ze in haar carrière heeft gespeeld moeite gehad. Wel gelooft ze dat het kortdag was voor bepaalde doelen die bereikt moesten worden met de selectie.
“Ik geloof dat het qua voorbereiding veel beter moet en kan en organisatorisch dat de speelsters in conditie zijn, maar ook dat ze bepaalde de technieken goed onder de knie hebben.” Beverdijk-Hunsel is van mening dat dat gedeelte vooral aan de clubs toebehoort.
“Clubs moeten serieus gaan werken aan de technieken van hun spelers zodat het in de selectie gewoon is qua spel, conditie en noem maar op. Maar qua coaching moet er verder een goede overeenstemming zijn.” San wijst erop dat een coaching staf goed op elkaar afgestemd moet zijn en in de toekomst gewoon ook langer bij elkaar moet zijn.
Toekomstplannen
De ex-volleybalster wil in de toekomst qua lifecoaching ook het sportaspect erbij doen. “Voor nu als ik met coaching bezig ben, verwijs ik cliënten bijvoorbeeld om te gaan sporten, maar ik wil me toch meer verdiepen in sportende tieners zodat ik selecties ook kan gaan begeleiden op mentaal gebied en dat ze echt durven om in hun volle kracht te staan, hun volle potentie.” Dat moet volgens haar niet alleen gelden voor volleyballers, maar alle sporten of selecties waarin tieners voorkomen.
“Dat is hoe ik mijn toekomst in de sport zie.” Ze geeft toe dat ze daaraan nog verder moet gaan werken. “Ik heb me eigen ervaring natuurlijk ook qua kennis specifiek op sportgebied en tieners, maar daarin moet ik me nogmaals gaan verdiepen zodat ik een goede bijdrage kan leveren”, aldus Beverdijk-Hunsel.