Schoolsport

ER WORDT AL geruime tijd gezinspeeld om schoolsport nieuw leven in te blazen. Op 18 juli is hierover een congres gehouden waaruit interessante voorstellen en aanbevelingen zijn voortgekomen die aan de regering zijn of zullen worden aangeboden. Terecht hebben sommige deelnemers hun bezorgdheid uitgesproken over realisatie.

Opeenvolgende regeringen hebben namelijk in diverse documenten hun voornemens uiteengezet om de sport meer vorm en inhoud te geven, maar zoals vaker in het sportcommentaar gesteld, is het veelal bij woorden gebleven.

Geïnspireerd door het doordringen van Trinidad en Tobago, Jamaica en Haïti tot eindtoernooien is voetbalminnend Suriname jaloers geweest op de landen die zijn mindere waren op voetbalgebied. Toch schopte Suriname het nooit zover als die tegenstanders. Transvaal werd bij het clubvoetbal in Concacaf-verband wel kampioen. Suriname waagt nu een nieuwe poging om over bijna vier jaar aanwezig te zijn op het wereldkampioenschap.

Hoewel niet vaak heeft Suriname toch weleens sportsucces behaald op de hoogste wereldfora. Anthony Nesty won goud op de Olympische Spelen en bij de wereldkampioenschappen zwemmen en Letitia Vriesde pakte zilver op het onderdeel atletiek. Na een fors aantal jaren kwam er geen tweede Nesty of Vriesde.

Intussen heeft een aantal Surinamers zijn visitekaartje afgegeven bij vechtsporten als wereldkampioen. Dit historische traject laat zien welke weg onder meer is gevolgd: aan de basis beginnen en vandaaruit bouwen. Op het recente congres specifiek over schoolsport hebben deskundigen de mogelijkheden aangegeven, maar ook uitdagingen benoemd.

De hamvraag is welke prioriteit wordt gegeven aan sport in het algemeen en in dit geval schoolsport. Een congres houden met mooie conclusies is één zaak, maar de uitvoering is andere koek, want er is gewoon geen geld. In elk geval voor de rest van dit jaar niet.

Maar daarover niet getreurd, zou men kunnen zeggen, want de voorzitter van de Schoolsport Federatie Suriname, Aniel Ghisaidoobe, heeft beloofd dat deze keer de resultaten niet in een bureaulade verdwijnen en dat de federatie alvast zelf op zoek zal gaan naar geld om wat in het rapport staat te financieren.

Bedelcampagnes die op touw zullen (moeten) worden gezet om de voorstellen en aanbevelingen uit te voeren, brengen tot uitdrukking de miskenning van de eigen verantwoordelijkheid en het zelfrespect door de overheid, hoe goed ook de bedoeling zal zijn van de geldinzameling.

De voorzitter van De Nationale Assemblee, Marinus Bee, heeft tijdens het congres duidelijk laten merken dat geld dat op de begroting is opgebracht voor sport bij lange na niet voldoende is. Hij pleitte zelfs voor een eigen sportbegroting.

Hij kreeg applaus, terwijl hij eigenlijk zelf de vraag zou moeten beantwoorden hoe het kan dat er nauwelijks geld voor sportontwikkeling wordt opgebracht. Worden sportinitiatieven, zoals die van de schoolsport, de grond ingeboord door er geen prioriteit aan te geven, door schoolsport te gedogen, maar het belang ervan niet inzien?

In dat geval zal de opvatting zijn: eerst zien en dan geloven. Hetzelfde geldt voor de belofte van Ghisaidobee dat bureaulades voor het geproduceerde sportdocument gesloten blijven.