Bolwassing

Limbo had nog zo gewaarschuwd hiervoor. De in zwang gekomen gewoonte van politieke partijen om bij elke gedenkdag uit te komen met verklaringen. Vaak zijn het nietszeggende of open deuren intrappende epistels met de bedoeling ons te bekoren. We kunnen het er wel zonder stellen.

Vrijdag haalde de presentator van Bakana Tori uit naar de nieuwe gewoonte. Hij kreeg gisteren zijn gelijk. Er werden weer wat vuurpijlen afgeschoten. Met een naar mijn mening pijnlijke ertussen. Die van de VHP. De geruchten doen al langer de ronde over een strijd binnen die partij, waarbij een deel aan de stoelpoten van Chan aan het zagen is.

Nu verdenk ik die mediacommissie ervan aan de kant van de zagers te zitten. De verklaring kwam voor de bedachtzame lezer over als een bolwassing richting Chan.

De VHP vond het nodig om stil te staan bij wat zij noemt “de fundamentele kwaliteit van de relatie tussen vader en kind”. Gelijk het beeld naar boven roepend van Chan die zichzelf tijdens een toespraak neerzette als de vader van ons, het volk. En terwijl de vraagtekens over die kwaliteit van dat vaderschap naar boven kwamen, voelde ik de eerste stelling als een gesel over de rug van Chan neerkomen.

Immers de VHP benadrukt de goede communicatie die er moet zijn tussen vader en kinderen voor de ontwikkeling van zijn nageslacht. Chan heeft vaak moeten bekennen dat die communicatie belabberd is. Belooft beter, maar doet niet beter, de kinderen in het ongewisse latende.

Waarom ik die mediacommissie verdenk? Kijk, als ze het bij de vader hadden gelaten zou ik misschien minder aanknopingspunten hebben dat Chan gedekt op de korrel wordt genomen. Maar die commissie gaat verder en onderwijst in het bericht dat de vader hoort “een netwerk van mensen op te bouwen die een positieve invloed hebben op de kinderen.”

Nu weten wij dat Chan een netwerk van friends and family heeft opgebouwd waar we ons constant een broertje aan doodergeren. En het netwerk van ministers is ook niet een dat barst van de figuren waar we trots naar opkijken.

De VHP leert ons verder dat de vader een veilige plaats moet creëren, zodat zijn kinderen beschermd kunnen zijn. Ze moeten zich veilig kunnen voelen. Er wordt gesproken over een thuis waar zij zich mentaal, moreel en spiritueel kunnen ontwikkelen. En dan komt de finale les: immers wordt geadviseerd dat de vader hard zijn best moet doen om zichzelf te ontwikkelen en te verbeteren.

Door steeds meer te leren zal hij een betere vader worden. “Hij moet zich ook sociaal en maatschappelijk ontwikkelen zodat hij meer weet hoe het zit in de maatschappij.” En als Chan het niet heeft begrepen, komt nog de uitleg.

“in deze tijd zou dat betekenen dat hij ook weet wat voor factoren maatschappelijk een rol spelen in het leven van zijn kinderen, zodat hij daarop kan inspelen”. Ik zeg niks meer. Alleen dat ik vermoed dat ze bij de mediacommissie hopen dat Chan het bericht inlijst en hangt in een ruimte waar hij vaak vertoeft.

[email protected]