COLUMN: Eén miljard

Gepubliceerd op:

Bron: De Ware Tijd

Lees voor mij

Minister Nurmohamed krijgt uiteindelijk toch zijn gelijk. We gaan het voelen. Niet om de reden die hij noemde: het niet ophalen van de lozingen (wat overigens slechts stoere praat was omdat rond dezelfde tijd bekend werd dat er SRD 100 miljoen daarvoor is vrijgemaakt), maar om het IMF. De overeenkomst had reeds in februari gesloten kunnen worden, maar de harde houding van het IMF was een beetje moeilijk te verteren voor Chan & Co. Vrije koers, geen subsidies en geen monetaire financiering. Het komt erop neer dat de samenleving gedraaid moet worden als een boekhoudkundig gegeven. Maar dat weet je in principe vooraf als je met deze instelling in zee gaat. Maar tra fasi no de.

De vorige president, die ene die ons in deze problemen heeft gezet, speelde het handig, maar vies. De verhoging van de prijzen voor nutsvoorzieningen betekende op dat moment een zeker verlies van de verkiezingen en hij ging als een tasjesrover aan de haal met de eerste tranche die verkregen was van het IMF. Het mocht niet baten, want uiteindelijk moest hij toch zijn biezen pakken. Ook wat dat betreft moest Chan op de blaren zitten en aanhoren wat voor een onbetrouwbaar zooitje we niet zijn. Nu komt het geld toch nog vrij. En daarbij ook in feite de bekentenis dat er weinig over is van "ons eigen programma". Wij hebben het geschreven, ja. Maar op maat van het IMF.

Eerlijk gezegd had ik niet gedacht dat het staatshoofd met zoveel triomf de overeenkomst bekend zou maken. Ja, er is geld beschikbaar voor ontwikkelingsprojecten en ja, met het IMF aan boord gaan deuren open. Maar het miljard waar zo feestelijk over wordt gedaan is niets meer of minder dan een verdere verhoging van onze buitenlandse schuld. En we gaan hard moeten werken om die, ook al is het tegen gunstigere voorwaarden, af te kunnen lossen. De opluchting kan ik begrijpen, maar de toeters en bellen hadden achterwege gelaten kunnen worden. Met het miljard op zak zullen we er niet aan ontkomen om offers te brengen. En dat deel mis ik. Precies zoals ik het miste kort nadat de verkiezingswinst binnen was.

Het herstelplan moet nog aan het parlement worden gepresenteerd. En daar zullen we het traditioneel politiek gekrakeel nog over ons heen krijgen. Hoe dan ook, het zal (moeten) worden goedgekeurd als verdere voorwaarde van het IMF. Dan zullen we kennelijk ook precies weten wat in het pakket zit dat we nog niet hadden gehoord. Echter, wanneer dit alles achter de rug is, zou het ons staatshoofd sieren als hij in een droge, zakelijke, toespraak tot het volk ons voorhoudt wat het traject zal zijn. Dat als begin van een voortdurend contact met het volk, waarbij we niet steeds herinnerd hoeven te worden aan waar wij vandaan komen, maar vooral waar wij naar toe gaan en moeten. Ook dan zal het een bokkenrit worden. Maar het zal kennelijk het verschil uitmaken tussen nog een termijn of na vijf jaar de biezen pakken. Ook met een miljard op zak.

[email protected]

https://www.shoeket.com

Bekijk origineel bericht

 

Nieuwsberichten van vandaag

Bekijk alle nieuwsberichten

Wait