COLUMN: Ondoorgrondelijke wegen

Gepubliceerd op:

Bron: De Ware Tijd

Lees voor mij

Hij was aanwezig. Zeer nadrukkelijk. Zelden heb ik het Opperwezen zo nadrukkelijk aanwezig gezien. Ik heb door andere werkzaamheden (ik moet ook mijn brood verdienen) niet onafgebroken de toelatingsvergadering van de assembleeleden kunnen volgen, maar ik denk dat diegene die zonder een geestelijke kwam aanzetten, een uitzondering was.

Vroeger was het juist een opvallend gezicht als iemand met een geestelijke kwam om de Allerhoogste bijstand te vragen bij de taakuitoefening die aanstaande was. Zijn we allemaal zo Godvrezend geworden, of is het een modeverschijnsel? Als we zouden afgaan op de tekenen, zouden we allemaal achterover kunnen liggen, want met God aan het roer van alle belangrijke mensen kan het toch nooit verkeerd gaan? En dat is juist het vaagstuk dat mij bezighoudt. Ik kom niet aan de bekwaamheid van God, maar bemerk dat naarmate Zijn betrokkenheid toeneemt, het allemaal achteruit holt.

Het loopt van onbekwaamheid tot ten hemel schreiende corruptie. En dan vraag jij je af waar het misgaat. Is het dat door de drukte van het werk die belangrijke mensen het pad Gods toch kwijtraken? Want de intentie het te volgen is er blijkens de plechtige tv-beelden die we steeds te zien krijgen kennelijk wel. Zouden dan de geestelijken niet voldoende de bijstand van het Opperwezen afsmeken? Ik denk het niet. Zeker niet die ene die maandag nog keek of hij goed in beeld was. Of zou het heten dat God zelf Zijn handen van de zaak aftrekt, zoals ik opperde terwijl we op kantoor naar de tv keken? Het zuchtend antwoord dat ik kreeg was veelzeggend: "Gerold, misschien doet Hij Zijn best." Mi no sabi.

Misschien liggen de antwoorden in de ondoorgrondelijkheid van Gods wegen. Laat het precies die ondoorgrondelijkheid zijn die nieuwbakken voorzitter Ronnie Brunswijk aanhaalde. In een ander verband weliswaar. Pracht toespraak. Ware het vlotter uitgesproken, dan hadden wij om andere redenen aan 's mans lippen gehangen. Maar de boodschap was duidelijk. Een van de weg naar werkelijke emancipatie van een lang achtergesteld deel van onze bevolking. Een pad dat nog lang niet volbracht is, maar waarop zekere stappen worden gezet. En is de halte gepasseerd dat aanwezigheid in het Hoogste College van Staat slechts dient als uithangbord van landelijke vertegenwoordiging van een politieke organisatie.

Jammer van die COVID-situatie, maar het zou reden moeten zijn voor behoorlijke feesten in het achterland. En dan wil de man nog gaan voor het vicepresidentschap. Op vragen van het journaille liet hij niet het achterste van zijn tong zien, maar ontkende niet dat hij er niet voor zal gaan. We gaan nog zien. Jammer dat deze en mogelijk volgende stap in de historie gepaard gaan met dezelfde schaduwzijde die de stappen van de "Pkin Ingi boi fu Kaswinika" gekleurd hebben. We hebben gezeten met een president die in principe het land niet uit kon. Of zijn vluchtplan zorgvuldig moest uitkiezen voor de weinige plekken waar hij naartoe kon. En zo dreigt onze parlementsvoorzitter en mogelijk vicepresident hetzelfde lot te ondergaan. In de wandelgangen hoor ik dat goed uitgezocht moet worden als de vicepresident evenals de president ook onschendbaar moet worden geacht. Het antwoord komt na drie minuten googelen reeds bovendrijven. Je hoeft er geen wetenschapper voor te zijn. Ook niet om te beseffen dat het groepsbelang niet speciaal vervlochten hoeft te worden met het persoonlijke. Dan worden de ware motieven ondoorgrondelijk. Wij praten over de ondoorgrondelijkheid van Gods wegen, maar het zal mij niet verbazen als het Opperwezen nog vaker zit met hetzelfde vraagstuk over onze wegen.

[email protected]

Bekijk origineel bericht

 

Nieuwsberichten van vandaag

Meer nieuws van vandaag (-16)

Bekijk alle nieuwsberichten

Wait