COMMENTAAR: Betere afweging rechterlijke macht

Gepubliceerd op:

Bron: De Ware Tijd

Lees voor mij

DE TOELATING VAN twee nieuwe assembleeleden - Mohammad Mohab-Ali (VHP) en Prim Sardjoe (NPS) - heeft gisteren niet plaatsgevonden omdat een deel van het parlement niet heeft meegewerkt. Het is voor zover bekend de eerste keer sinds de herdemocratisering in 1987 dat dit zich heeft voorgedaan. De laatste keer was in de jaren '70 toen in verband met de kwestie-Koorendijk de VHP en Pendawa Lima geen quorum hadden verleend om het nieuwe statenlid Koorendijk toe te laten.

Het niet meewerken van de NDP-fractie door geen quorum te verlenen heeft te maken met juridische perikelen omtrent de terugroeping van Raymond Sapoen en Diepakkoemar Chitan door Pertjajah Luhur eind 2015. Je zou de NDP van onsportiviteit kunnen betichten, omdat Sapoen en Chitan haar ondersteunde en de nieuwe leden die tot de oppositie behoren daarom liever niet in het parlement wil.

Je zou de argumenten van de NDP-fractie ook als gezocht kunnen kwalificeren, want de rechtszaak waarnaar wordt verwezen is eigenlijk een puur interne aangelegenheid van Sapoen en Chitan en hun politieke partij Pertjajah Luhur, hoewel het indirect ook te maken heeft met hun functioneren als lid van De Nationale Assemblee.

Dat wat gisteren gebeurd is zich heeft kunnen voordoen, mag goeddeels ook in de schoenen van de rechterlijke macht geschoven worden. Hoewel het al decennia bekend is dat het aantal rechters ontoereikend is vanwege de veelheid aan zaken en door de grote werkdruk de behandeling niet vlot plaatsvindt, is het onvoorstelbaar en onacceptabel dat een rechtszaak die van invloed kan zijn op het functioneren van een staatsorgaan als het parlement meer dan vier jaar duurt.

Sapoen en Chitan hebben januari 2016 een bodemprocedure tegen Pertjajah Luhur aangespannen. Op schema staat dat in augustus dit jaar, dus vier jaren en acht maanden later, vonnis zal worden gewezen. Dus bijna de volle zittingstermijn van betrokken assembleeleden.

Heeft de kantonrechter die rechtsingang verleende niet direct ingezien dat deze kwestie met grotere spoed dan normaal behandeld zou dienen te worden? Wat belet een rechter om een dergelijke zaak met prioriteit te behandelen en bijvoorbeeld zes maanden of een jaar uit te trekken om dit af te handelen?

Is het inzicht er niet dat het op de lange baan schuiven van dergelijke zaken het functioneren van één van de drie staatsmachten, in dit specifiek geval het parlement, negatief kan beïnvloeden? Er dient bij het Hof van Justitie een heroriëntatie te komen wat betreft het behandelen van bodemprocedures omtrent zaken die van invloed kunnen zijn op het functioneren van regering en parlement of hun functionarissen.

Iedereen is voor de wet gelijk. Desalniettemin zal er een betere afweging gemaakt dienen te worden bij de rechterlijke macht. Het is onaanvaardbaar dat het openbaar bestuur vastloopt of stagneert, of dat door langdurige processen staatsorganen lam worden geslagen. Met een beetje meer doortastendheid bij het afhandelen van rechtszaken, had de situatie die zich gisteren in De Nationale Assemblee heeft voorgedaan, voorkomen kunnen worden.

Bekijk origineel bericht

 

Nieuwsberichten van vandaag

Meer nieuws van vandaag (-4)

Bekijk alle nieuwsberichten

Wait