“Help waar jij kan helpen, want je weet niet wat jouw situatie morgen kan zijn”

“Help waar jij kan helpen, want je weet niet wat jouw situatie morgen kan zijn”, is de oproep van Aniel Koendjbiharie, van de Stichting Wan Okasi die opkomt voor mensen met een beperking. Met dit als motivatie heeft de stichting samen met de Surinaams-Nederlandse Diaspora Associatie (SuNeDA) gisteren een aangepaste rolstoel overhandigd aan de 10-jarige Yash Rampertap.

Yash heeft een meervoudige beperking en kan niet veel voor zichzelf doen. Hierdoor heeft hij een aangepaste rolstoel nodig. Zijn moeder kan die echter niet aanschaffen waardoor Yash het al enige tijd heeft moeten doen met een normale rolstoel die niet eens van hem is, maar geleend is. Koendjbiharie is de situatie van Yash te weten gekomen nadat Yash gebruikmaakte van de zorgvervoerdiensten van de stichting. De moeder van Yash deed een beroep op Wan Okasi om haar te helpen.

De stichting heeft vorig jaar SuNeDA bereid gevonden om Yash te helpen. Die heeft het project opgepakt en heeft middels een benefit activiteit de nodige middelen bij elkaar gekregen om de aangepaste rolstoel aan te schaffen. De rolstoel is enkele dagen terug gearriveerd in Suriname en gisteren was het moment aangebroken dat Yash over zijn eigen stoel kon beschikken. De overhandiging vond plaats op het kantoor van Wan Okasi bij het Revalidatiecentrum. Wan Okasi hoopt dat zij in de toekomst meer van soortgelijke projecten kan doen met SuNeDA en is de organisatie dankbaar voor de ondersteuning naar deze doelgroep toe.

Koendjbiharie geeft tegenover Suriname Herald aan dat de moeder op het hart is gedrukt om de stoel goed te onderhouden gezien Yash het zelf niet kan doen. In de meeste gevallen worden personen die geholpen worden gevraagd om ook een eigen bijdrage te doen. In dit geval is dit niet gevraagd aan de moeder omdat die daartoe niet in staat is.

Koendjbiharie legt uit dat personen gevraagd worden om een eigen bedrage te doen met de bedoeling hen te leren en bewust van de maken dat niets gratis is. Men moet ook kunnen bewijzen dat ze zelf ook moeite kunnen doen. Daarnaast moet er geen gewoonte gekweekt worden dat alles gratis komt want volgens hem kan dat gauw veranderen in gemakzucht. Desalniettemin moeten personen nog altijd omkijken naar elkaar. Hij merkt op dat personen nog wakker geschud moeten worden om te zien dat er mensen zijn die hulp nodig hebben. “Het maakt niet uit als we elkaar kennen of niet, help waar je kan want morgen wordt ook jij geholpen”, aldus Koendjbiharie.

Vishmohanie Thomas