MINISTER GILLMORE HOEFDRAAD zit stevig in het nauw. In De Nationale Assemblee waar hij dinsdag aan het eind van de dag naar toe gedirigeerd werd om tekst en uitleg te geven over de verdwenen kasreserves, kwam hij met heel weinig verduidelijkende antwoorden. Hij hield het bij vaagheden, probeerde het accent te verleggen door een heel verhaal te houden over de problemen van De Surinaamsche Bank, maar de echte antwoorden bleven uit.
Hoeveel geld er precies verdwenen is, waar het heen is gegaan en wie daarvoor verantwoordelijk zijn, blijven daardoor nog altijd onbeantwoorde vragen. Zelfs de simpele vraag over waar de US dollars van Chotelal komen, omzeilde hij. Dat hij zich aan het eind van de vergadering nog minister mocht noemen, heeft hij te danken aan de meelopers van de NDP.
Die parlementariërs hadden in de eerste vragenronde nog enige kritische kanttekeningen bij alles wat er de afgelopen dagen is gebeurd, maar slikten vervolgens zijn uitermate zwakke uitleg voor zoete koek en zaten tijdens de tweede ronde braaf als schoothondjes instemmend te knikken en te luisteren. De motie van de oppositie waarin het aftreden van de minister werd geëist, haalde het daarom niet.
De vraag pe a moni de, blijft dus overeind. Daarop hebben we nog altijd geen antwoord, ook al zei Adhin vrijdag dat de regering zaterdag met een verklaring zou komen. En waar is Desi Bouterse? Terwijl onze 'volkspresident' al jaren belooft dat hij de valutakoersen terug gaat dringen, moet dat volk als gevolg van de chaos die nu is ontstaan, lijdzaam toezien dat een US dollar al voor zo'n SRD 10 van eigenaar verwisselt. En het einde is nog niet in zicht.
Maar de president laat het volk in zijn sop gaar koken. Hij had ook niet de moed om dinsdagavond in De Nationale Assemblee te verschijnen maar liet Hoefdraad dat karweitje opknappen. Er moet nú duidelijkheid komen wat er precies met ons geld is gebeurd en wie daar allemaal voor verantwoordelijk zijn.
Ook zal de rol van de Surinaamse Bankiersvereniging moeten worden onderzocht, die maandag tijdens een persconferentie met een slappe verklaring kwam en alle schuld legde bij de toenmalige governor van de Centrale Bank van Suriname, Robert van Trikt. Terwijl ze weet dat dit bezijden de waarheid is. Wat hebben de bankiers te verhullen?
En wat doet de oppositie, behalve boze verklaringen rondmailen? Dit is hét moment om de achterban de straat op te sturen. Maar een kleine vier maanden voor de verkiezingen wil ze niet samenwerken, want stel je voor dat de ander meer eer krijgt dan jouw partij! Dus een gezamenlijke actie zit er waarschijnlijk niet in.
Daardoor loopt ze de kans mis om de regering naar huis te sturen. Maar nu is het momentum; over een paar maanden kan de NDP weer het voordeel hebben van de publieke opinie dankzij alle cadeautjes die ze ongetwijfeld weer (betaald met ons eigen geld) over het volk gaat uitstrooien. Inclusief aardappelen en uien.