29 Januari 2020
10:51PARAMARIBO - Suriname stijgt met één stip op de internationale democratielijst. Het land staat met een overall score van 6.98 op de 49ste plaats van de Wereld Democratie Index 2019 die vorige week door het gezaghebbende The Economist is uitgebracht. Met dezelfde score stond het land in het rapport van 2018 op de 49ste plek. In totaal staan er 167 landen in deze lijst van 2019.
Het land staat evenals 2018 op de 8ste plek in de regionale lijst Latijns-Amerika en het Caribisch gebied. Op de regionale index staan 25 landen, met Cuba op de laatste plaats met een score van 2.84. Suriname is ondergebracht in de categorie 'gebrekkige democratie', dezelfde categorie waarin ook landen als de Verenigde Staten van Amerika, Italië, België, Israël, Japan, Griekenland, Taiwan en Zuid-Korea zijn ondergebracht.
Het hoogste scoort het land op het gebied van 'verkiezingsproces en pluralisme': 9.17. Onder de Caricom-landen moet Suriname alleen Trinidad en Tobago die met een score van 7.16 op de 43ste plek staat boven zich dulden. Op de eerste plaats van de lijst staat opnieuw Noorwegen en wederom staat Noord-Korea als minst democratisch land ter wereld op de laatste plaats.
Volgens DOE-fractieleider Carl Breeveld zou Suriname verder kunnen stijgen op de democratielijst. Echter zal wel aan een aantal voorwaarden moeten worden voldaan. "Er zal veel meer geïnvesteerd moeten worden in toerusting van burgers op dit vlak. Bewuste burgers die meer inhoudelijke issues benaderen en beleid kunnen beoordelen. De Democracy Unit is hiervoor een belangrijk instituut, waarbij natuurlijk de middelen beschikbaar moeten worden gesteld", zegt de politicus.
Daarnaast mogen politieke partijen, aldus de fractieleider, veel meer investeren in hun leden en zeker leden in vooruitgeschoven posities die de politieke organisatie uitdragen. Hierbij hebben politieke organisaties financiering vanuit de overheid nodig om dat te kunnen realiseren. Dit zal ook een betere controle mogelijkheid geven op vreemde geldstromen. Breeveld: "De politieke cultuur draagt helaas niet bij tot zelfstandigheid, maar tot afhankelijkheid. Deze attitude werkt voor wat betreft de productie in ons land niet in ons voordeel".
The Economist stelt dat zoals wordt weerspiegeld in de verbeterde gemiddelde wereldwijde score in de categorie 'Politieke participatie' in 2019, er een grote toename van politiek protesten en sociale onrust in opkomende markten in de wereld was. Dit was de grootste toename van protesten sinds 2014, in de nasleep van de wereldwijde economische en financiële crisis. Sindsdien varieerden de protesten van 2019 per land en context, maar er waren verschillende gemeenschappelijke onderliggende factoren.
Het grote aantal protesten in verschillende tijdzones heeft overal de aandacht getrokken van commentatoren. De achtergrond van de recente golf van protesten is deels economisch: bezuinigingen, kosten van levensonderhoud, werkloosheid en inkomensongelijkheid. Maar economische problemen alleen kunnen de toename van onrust niet verklaren.
Regressieve democratische trends en politieke mislukkingen zijn belangrijke factoren geweest. "Het is de groei van het wantrouwen onder regeringen, instellingen, partijen en politici die veel van de protestbewegingen van vandaag drijft", aldus het rapport.
Ondanks ontgoocheling omtrent democratie, en waarschijnlijk vanwege de mate van onvrede die nu heerst, blijken de bevolkingen te stemmen en te protesteren. Dit verhoogde niveau van betrokkenheid van burgers maakte dat de Democratie Index niet verder afgleed dan in 2018.