‘Ik wil er niet aan denken’

PARAMARIBO - Het was zondag precies één jaar geleden dat acht mensen van het inheemse dorp Grankreek in Saramacca zijn begraven op de rooms-katholieke begraafplaats te Groningen, Saramacca. De drie vrouwen en vijf kinderen hebben op 28 december 2018 het leven gelaten bij een bootongeluk op de Coppenamerivier nabij Kalebaskreek.

"Ik wil er helemaal niet aan denken hoe de mensen aan hun einde zijn gekomen. Als ze een natuurlijke dood waren gestorven, zou dat niet zo veel pijn doen, maar nu lijkt het erop alsof er een stukje huid van me is geveld", beschrijft Dino Jubithana het verdriet dat hij heeft na het verliezen van zijn dierbare familieleden Annetje Narsingh (69), haar dochter Elisa (41) en kleindochter Decharel April (4).

Voor hem is het nog zwaar om op bezoek te gaan bij familieleden in het dorp, omdat dat herinneringen oproept aan zijn overleden geliefden. "Ik wil niet blijven treuren over de mensen, maar het blijft moeilijk om langs het huis te lopen waar de mensen gewoond hebben. Ik wil mij ze blijven herinneren als gezellige mensen, met wie ik altijd grappen kon maken", troost hij zichzelf.

Hij kan moeilijk begrijpen dat onlangs, rond één jaar na het drama, op sociale media foto's zijn geplaatst van lijken die toen zijn gevonden in de rivier. Hij vindt dat er geen rekening wordt gehouden met de gevoelens van nabestaanden. "Ik was erg boos, maar nadat anderen op Facebook kritiek hadden geleverd, zijn de foto's verwijderd."

Bij de ramp waren negen mensen van Grankreek betrokken. Echter, het lichaam van Tursila Taloon (22) is nooit gevonden. "Het is niet altijd makkelijk om met dit verlies om te gaan, maar we kunnen niet voor eeuwig verdrietig zijn, want straks word je ziek en dat mag ook niet", zegt haar broer Richard. Soms is duidelijk te merken dat zijn vader nog steeds verdrietig is. "Maar door met hem te praten wordt het leed verzacht. Het doet hem pijn dat hij zijn dochter nooit meer heeft gezien."

Angelique Palmtak, kapitein van Grankreek, zegt dat het verdriet bij de nabestaanden nog duidelijk te zien was op 28 december tijdens het leggen van kransen bij de graven. Het was die dag precies één jaar dat ze met het drama werden geconfronteerd. "Families lijken het nog zwaar te hebben en de mensen hebben tranen gelaten", vertelt Palmtak.

"Ik heb de families gevraagd om het verlies een plek te geven, want we moeten doorgaan met het leven", voegt ze eraan toe. De overheid heeft beloofd dat er een monument voor de overledenen opgezet zal worden; dat is een wens van de nabestaanden. "Dat zal de mensen heel goed doen, maar dat is toekomstmuziek", aldus de kapitein.

Twaalf van de 31 opvarenden zijn op 28 december 2018 omgekomen. De kinderen Monjok zijn op 7 januari 2019 in Wanica begraven. Ook op hun graven zijn op 28 december 2019 kransen gelegd.