Het is de tijd waarbij je met tenminste een fles gedestilleerd lekker de aanloop neemt naar het einde van het jaar. Gewoon gezellig in een roes de leukste tijd van het jaar over je heen laten komen. Ik heb een fles in de nabijheid. Meerdere zelfs. Maar met het kuf-kaffig gevoel in mijn hoofd, begin ik mij af te vragen wat de werkelijke redenen zouden zijn dat ik naar de fles grijp.
Raar trouwens dat dezelfde fles bij twee haaks op elkaar staande emoties wordt gebruikt. Het kuf-kaffige komt door de verbijstering dat twee van de hoogste autoriteiten in hun haast een loopje te nemen met onze verstandelijke vermogens, in feite elkaar voor schut zetten. Ik het heb over de president en de governor. Want als ik de zaak goed beredeneer, dan hebben zij elkaar over en weer als leugenaar en als boef ontmaskerd.
De felle woorden van de president klinken, gevoed door een almaar stijgende koers, nog dagelijks na in mijn oren. De stuurman des lands maakte de cambio's uit voor onmaatschappelijk als Chotelal in staat is ons dollars te verkopen voor 7.90. Het is volgens hem duidelijk dat die koers lager kan. En in feite zijn die overige cambiohouders dus simpelweg geboefte. Tuig van de richel. De pres is nauwelijks uitgesproken, of de governor geeft financiële instellingen toestemming de koers op te krikken naar 8. Althans met zijn 'trading fee' die onder de gegeven omstandigheden de koers netjes naar 8 tilt.
De pres zijn litanie volgend, heeft de governor zich dan gevoegd bij het schorem dat ons uitbuit. Want ik neem aan dat elke handelaar wel een 'trading fee' heeft en de prijs die wij uiteindelijk betalen, dat altijd al in zich herbergt. En nu is Chotelal officieel met trading fee en al de enige in het land die nog onder de 8 zit. Die verdient een lintje!
Maar er zijn momenten dat ik mij afvraag of ik de zaak niet moet omkeren. Dat die governor ons met zijn handelen ernstig wil wijzen op een trend betreffende de verhalen van de pres over koersdaling. Een ezel stoot zich niet twee keer aan dezelfde steen, wordt weleens gezegd.
Ter vergelijking: de pres heeft nu al de derde keer de belofte gedaan. Het is alsof de governor ons erop wil wijzen dat er ondertussen wel erg veel afstand ontstaat tussen die ezel en de pres. En dat geeft te denken. Als ik een glas 'gedestilleerd' in handen had, was het in een keer naar binnen gegoten. Want erger geklungel kom je niet tegen, zou je denken.
Helaas wel schiet het mij nu door het hoofd. Want het wordt nu de tweede jaarwisseling dat ik met ergernis denk aan de simpele manier waarop Leendert SRD 520 uit mijn zakken heeft geklopt. Toen ik onlangs las dat er vier belastingwetten zouden worden behandeld in het parlement, dacht ik dat die Wegenbelasting er zeker bij was. Nada. En vraag ik mij af hoelang het nog moet duren om een simpele wijziging van de wetstekst door te voeren.
Het moet ons niet verbazen als straks wanneer het feestgewoel voorbij in en we allemaal skeer zijn, Leendert komt aankakken me de wijziging. Ik ben voorbereid. Al twee keer bij Chotelal geweest. Nog twee keer en met de winst van de wederverkoop kan ik Leendert wel aan. Kan ik ze mooi een keer in hun eigen vet bakken. Dat scheelt een slok op een borrel. Cheers!