COMMENTAAR: Vrouwen in nood

NA BIJNA ACHT jaar is de Stichting Tehuis voor vrouwen in Crisissituaties (Sticris) eindelijk in staat een nieuw gebouw op te zetten om slachtoffers van mishandeling op te vangen. De organisatie heeft aangegeven dat zelfs toen het tehuis nog operationeel was, het de werkelijke aanloop niet aankon. Laat staan nu het geweld niet alleen meer maar ook ernstiger is geworden.

Dat er zoveel incidenten zijn van vrouwen die gebukt gaan of slachtoffer zijn van geweld en dan vaak binnen relaties, laat zien dat er iets structureel fout is in de keten van hulp aan vrouwen. Veelal wordt de aanklacht van de vrouw gebagatelliseerd: "Ze gaat toch haar aanklacht weer intrekken" is de vaak gehoorde uitspraak.

Te weinig wordt daarbij onderzoek gedaan naar de reden waarom de vrouw de aanklacht intrekt. Wanneer de economische situatie is zoals die nu is en vrouwen zelfs met een eigen inkomen niet of onvoldoende in staat zijn voor hun kinderen te zorgen, dan zien zij vaak geen andere keus dan in de relatie te blijven. Ook uit angst voor verandering raken deze vrouwen verlamd.

Wanneer we dat als samenleving weten en signaleren, dan is het van belang om oplossingen aan te dragen die vrouwen versterken. Trainingen, bijscholing en omscholingscursussen om vrouwen skills aan te reiken om onafhankelijkheid aan te kunnen en nieuwe dingen op te pakken.

Vroeger, in de tijd toen Suriname 'gezegend' was door donoren die veel geld wilden stoppen in dit soort sociale projecten, waren er meer mogelijkheden om in te spelen op deze behoeftes. Maar met het vertrek van deze donoren moesten vele niet-gouvernementele organisaties hun deuren sluiten en is het een ware uitdaging om aan geld te komen om deze projecten niet alleen op te zetten, maar ook de continuïteit te gegaranderen.

Daarnaast schijnt de overheid geen specifiek beleid te hebben voor vrouwen in crisissituaties. Dit terwijl de cijfers bij de politie een triest verhaal vertellen en Sticris nu al weet dat ze de aanloop onmogelijk aan zal kunnen. Kortom, er moet een algeheel netwerk komen voor vrouwen die in een bepaalde situatie wat ondersteuning nodig hebben.

Er is een evaluatie nodig van bestaande wetgeving: hoe goed werkt de Belagingswet en wat gebeurt er als een vrouw aangifte doet tegen haar partner maar onvoldoende middelen heeft om op zichzelf te staan en niemand heeft om op terug te vallen? Dit is een probleem waarbij de civil society en de overheid moeten samenwerken. Want vrouwen helpen betekent gezinnen redden.