ONDANKS VEEL KRITIEK van boeren in de agrarische industrie heeft de regering haar plannen voor het opzetten van een hypermodern Agro Industrial Park doorgezet. Donderdag is daarvoor het startsein gegeven. Er zijn wat opmerkelijke uitspraken gedaan door de minister van Landbouw, Veeteelt en Visserij Rabin Parmessar en vicepresident Ashwin Adhin.
Zo zei Parmessar dat de protesterende organisaties niet goed geïnformeerd zijn en dat er vooral andersoortige gewassen zullen worden verbouwd, die meestal geïmporteerd worden en waarvan "het overschot geëxporteerd zal worden". Adhin verkondigde dat dit hypermoderne industriepark op termijn een overheidsbedrijf zal worden. Beide uitspraken doen de wenkbrauwen meer dan fronsen. Het is namelijk de schuld van de regering dat de sector niet geïnformeerd is over wat er precies komt.
Dat wil dus zeggen dat de investeringen en de trainingen die door de president zijn genoemd in relatie tot dit project ook niet of onvoldoende zijn gecommuniceerd. Voorts mag het een opmerkelijke zaak heten dat we gaan planten om import te vervangen van producten die nauwelijks gewicht in de schaal. Bloemkool en broccoli zijn geen dagelijkse kost in menige Surinaamse keuken. De uitspraak van Adhin behoort ook thuis in het hokje 'dit is zeer ingewikkeld'.
Het is internationaal wel zo dat de agrarische sector voor een deel mag rekenen op subsidie van de overheid en zeker als de lokale consumptie rekent op die producten, maar echte staatsbedrijven zijn niet meer van deze tijd. Een overheid dient vooral faciliterend bezig te zijn en de uitvoering over te laten aan particulier initiatief. Daarnaast is ons trackrecord met betrekking tot overheidsbedrijven zeer slecht. Men hoeft maar namen als Alliance en Mariënburg te noemen om te weten dat het geen succesverhalen zijn.
Het is trouwens heel fijn dat de LR Group blij is met deze deal, maar vreemd is dat niet. Het bedrijf loopt vrijwel geen risico met deze deal. Ook met de LR Group heeft Suriname trouwens een geschiedenis. In februari 2016 tekende de Staat een overeenkomst met deze organisatie om te Phedra op grote schaal te gaan doen aan cacaoteelt. Ook omdat de prijs van dat goed op de internationale markt heel hoog was.
Vandaag de dag is niets meer bekend wat van dat project is geworden, waarvoor de Investment and Development Corporation Suriname, nu Investsur, een masterplan had geschreven dat bijzonder veel gelijkenissen vertoont met het huidige project. Kortom: veel meer vragen dan antwoorden in deze fase van de miljoeneninvestering die ten laste zal gaan van de Surinaamse begroting, ons belastinggeld.