HET IS INMIDDELS een bekend antwoord wanneer belangrijke maatschappelijke vraagstukken aan de orde komen: er is geen geld. Er is geen geld voor betere voorzieningen, onvoldoende middelen voor de politie, beperkte ondersteuning voor het gevangeniswezen en te weinig investering in de veiligheid van burgers. Maar opvallend is dat er voor bepaalde andere uitgaven wel ruimte te is.
Neem bijvoorbeeld dienstreizen. Terwijl overheidsdiensten regelmatig te maken krijgen met financiële beperkingen, lijken dienstreizen ongestoord door te gaan. Dat roept een belangrijke vraag op: welke prioriteiten stelt de overheid eigenlijk?
“Het probleem van Suriname is niet uitsluitend geld gebrek. Het is vooral een probleem van inzicht, beleidskeuzes en het stellen van prioriteiten”
Justitie en veiligheid zijn geen luxeonderwerpen. Ze behoren tot de belangrijkste verantwoordelijkheden van de staat. Burgers moeten erop kunnen vertrouwen dat hun veiligheid wordt beschermd, misdrijven onderzocht en daders vervolgd worden.
Politieagenten moeten over de juiste middelen beschikken en de juiste professionele instelling hebben om hun werk te doen. Ook het gevangeniswezen, de rechterlijke macht en andere onderdelen van de veiligheidsketen hebben voldoende ondersteuning nodig.
Wanneer er onvoldoende geld is voor deze essentiële taken, moet de overheid kritisch kijken naar haar uitgaven. Welke kosten zijn noodzakelijk? Welke uitgaven kunnen worden uitgesteld? En welke investeringen leveren daadwerkelijk iets op voor de samenleving?
Het probleem van Suriname is niet uitsluitend geld gebrek. Het is vooral een probleem van inzicht, beleidskeuzes en het stellen van prioriteiten. Daar komt bij dat corruptie en gebrek aan transparantie het vertrouwen in het overheidsbeleid verder (kunnen) ondermijnen. Geld dat bestemd is voor publieke voorzieningen, moet ook daadwerkelijk ten goede komen aan de samenleving.
Een land kan niet voortdurend bezuinigen op essentiële diensten ewn voorzieningen en tegelijkertijd onvoldoende uitleg geven over andere uitgaven. Dat is geen verantwoord financieel beleid. Het is een kwestie van keuzes maken en verantwoordelijkheid nemen.
Suriname heeft behoefte aan bestuurders die begrijpen dat veiligheid, rechtvaardigheid en bescherming van burgers geen sluitpost op de begroting mogen zijn. Dienstreizen kunnen nuttig en noodzakelijk zijn, maar mogen nooit belangrijker worden dan de basisvoorzieningen voor de samenleving.
De vraag is dus niet alleen hoeveel geld Suriname heeft. De belangrijkere vraag is waaraan het beschikbare geld wordt besteed, wie daarvan profiteren en wie daarvoor verantwoording aflegt of afleggen. Dit is meer dan ooit nodig, gezien de stroom olie- en gasdollars die verwacht worden.