Klokslag zeven uur ’s avonds gingen de lichten aan voor editie acht van Got Talent 2026. Maar wie dacht een avond vol glitter, zang en dans tegemoet te gaan, kwam er al snel achter dat deze show ook een spiegel wilde voorhouden. Vier scholen kregen de opdracht om een musical neer te zetten rond het thema ‘Mens, milieu en mining’.
Tekst en beeld Shanavon Arsomedjo
Het was jurylid Rodney Deekman dat de avond muzikaal startte. Vanaf zijn plek aan de jurytafel zette hij ‘Mama Aisa’ in, waarna collega Brigitte Hilversum het podium overnam met dans. Gastjurylid Joëlle Martodrono-Chiu Hung voegde daar spoken word en backing vocals van enkele Got Talent-deelnemers aan toe. De toon was gezet.
“Het stuk eindigde met gitaarspel en ‘Redemption Song’, een slot dat het verhaal nog meer lading gaf”
Daarna was het aan de scholen om te laten zien wat zij met het thema konden doen. Natin beet de spits af met ‘Wanneer geldnood je laat kiezen’. In hun introductiefilm waren de studenten nog vastberaden: direct denken, direct uitbeelden en vooral geen tijd verliezen. Trots waren ze dat ze de avond überhaupt hadden gehaald.
‘Gevoelige opdracht’
Hun verhaal werd een confronterende tocht door de gevolgen van snel geld willen maken. De goudkoorts kreeg een menselijk gezicht, maar ook de natuur betaalde de prijs. Bewoners werden geconfronteerd met de schade die ontstaat wanneer winst belangrijker wordt dan de omgeving waarin mensen leven. Uiteindelijk dringt ook bij de hoofdpersonen het besef door dat het misgaat en dat terugkeren misschien de enige weg is.
De studenten van Natin noemden het zelf “een gevoelige opdracht”. Dat gevoel bleek ook in de zaal voelbaar. Martodrono-Chiu Hung was zichtbaar geraakt en noemde het stuk “emotioneel en realistisch”, met een boodschap die duidelijk naar voren kwam. Hilversum gaf toe een traantje te hebben weggepinkt. Volgens Deekman zat de kracht vooral in de manier waarop het verhaal werd verteld. Het voelde volgens hem alsof de studenten het stuk speciaal voor iemand hadden gespeeld. “De manier waarop jullie het verhaal hebben verteld, zo doe je dat”, complimenteerde hij Natin.
Sterke comeback
Daarna was het de beurt aan VWO 4 met ‘Gevaar in water’. De studenten kwamen niet zonder bagage het podium op. Na negatieve kritiek tijdens de vorige show hebben zij, naar eigen zeggen, hard gewerkt om sterker terug te komen. Dat bleek.
Hun verhaal verplaatste het publiek naar het binnenland, waar water steeds minder puur wordt door de gevolgen van goudwinning. Dode vissen, vervuild water en uiteindelijk een vader die het vervuilde water drinkt en sterft, maakten duidelijk dat de gevolgen van mijnbouw niet ergens ver weg blijven.
De gouddelver die alleen oog heeft voor goud, wordt uiteindelijk geconfronteerd met de simpele waarheid dat niet alles een prijskaartje heeft. Sommige dingen zijn kostbaarder dan goud.
De jury zag vooral een duidelijke comeback. Martodrono-Chiu Hung sprak van een emotioneel thema en een sterke terugkeer. Hilversum waardeerde de humor die door het zware onderwerp heen liep en daardoor voor wat lucht zorgde. Deekman miste de mooie overgangen die inmiddels bijna handelsmerk van VWO 4 lijken te worden. “But y’all are back in business!” concludeerde hij.
Pikin Saron
Met Scholengemeenschap Para werd het podium omgetoverd tot Pikin Saron. Hun verhaal draaide om een inheemse gemeenschap en de kostgrond die onderdeel is van het dagelijkse leven. Eén van de speelsters nodigde het publiek in het Caraïbs uit om een kijkje te nemen in haar dorp.
Met inheemse dans werd de voorstelling geopend, waarna cultuur, drama, zang, humor en ernst elkaar afwisselden. Scholengemeenschap Para ging daarbij dieper dan alleen het vertellen van een verhaal over de natuur.
In een cultureel moment werd zichtbaar wat er gebeurt wanneer mensen niet respectvol omgaan met hun omgeving. Want de natuur lijkt terug te praten. Het stuk eindigde met gitaarspel en ‘Redemption Song’, een slot dat het verhaal nog meer lading gaf.
Martodrono-Chiu Hung noemde de boodschap “sterk”. Hilversum prees de musical omdat alle elementen aanwezig waren en sprak haar waardering uit voor de diepgang. Deekman had één kanttekening: voor een musical had hij wat meer zingend dialoog verwacht.
Dat zorgde vanuit de zaal meteen voor luid geroezemoes. Deekman kon er alleen maar om lachen: “Gelukkig ben ik de jury.”
Overigens, zijn kritiek deed weinig af aan zijn waardering voor de groep. Volgens hem beschikte Scholengemeenschap Para over alle talenten: ze konden zingen, dansen én acteren. “Maybe the best tonight!” stelde hij zelfs.
Onverwachte wending
Als laatste stond Imeao 2 op de planken. En juist daar zat een onverwachte wending. De school had zich niet kunnen voorbereiden op deze avond en kreeg daarom het stuk van de AMS, die tijdens show zeven werd geëlimineerd, om op te voeren. Een stuk van een andere school spelen, is een uitdaging op zich, maar Imeao 2 maakte er het beste van. Volgens één van de studenten was het spelen van het verhaal van een andere school “een echte challenge”, maar was de groep niet bang aangelegd.
Ook bij hun stond de mijnbouw in het binnenland centraal, maar met een andere kijk op de relatie tussen mens en natuur. Voor de studenten begint werken in het bos niet voordat de grond is begroet en om toestemming is gevraagd. Zelfs wanneer het bos wordt aangetast, is er aandacht voor herstel: bomen worden opnieuw geplant om de natuur in leven te houden. Ook in deze opvoering kwam het culturele element sterk naar voren. Wie geen respect heeft voor de natuur, krijgt uiteindelijk met de gevolgen te maken.
De jury zag een verdienstelijke poging. Martodrono-Chiu Hung vond dat er goed werd geacteerd, maar had meer zingende vertelling verwacht. Hilversum sloot zich daarbij aan. Deekman vond de verhaallijn sterk, al voelde het geheel volgens hem soms nog als losse stukken. Toch bleef vooral overeind dat Imeao 2 onder moeilijke omstandigheden het podium had betreden en zich staande had gehouden.
Oordeel jury
De boodschap van de avond was uiteindelijk eenvoudig: veiligheid begint met de keuzes die de mens zelf maakt. Keuzes over geld, natuur, werk en de manier waarop mensen met hun omgeving omgaan.
Maar voor één school eindigde de avond toch met een andere keuze: Imeao 2 ging naar huis. Voor de studenten kwam dat hard aan. Het was emotioneel en vooral onverwacht. Ze hadden naar eigen zeggen slapeloze nachten gehad en dingen gedaan die ze normaal nooit zouden doen. Toch overheerste trots.
De competitie gaat dinsdag verder, wanneer in de voorlaatste show Natin, VWO 4 en Scholengemeenschap Para het tegen elkaar opnemen.