ASSEMBLEEGEHEIMEN

De vergadering achter gesloten deuren heeft een nare smaak achtergelaten bij zowel de assembleeleden als het volk. De indruk bestaat dat de regering en de leiding van De Nationale Assemblée, een een-tweetje gespeeld hebben.

Door kruimels te voeren aan de volksvertegenwoordiging en ook nog eens achter gesloten deuren, is wat stoom uit de ketel gelaten. Maatschappelijk verontrustende onderwerpen zijn op een hoopje geveegd. Het uitschrijven van de vergadering heeft op het scherpst van de snede de gemoederen enigszins bekoeld. De nieuwscycli hebben nieuwe items voorgeschoteld en de publieke gevoelens zijn bedaard. De vergadering vindt plaats.

De regering kan in haar zondagsbest constitutioneel het braafste kindje van de klas uithangen. De oppositie is monddood gemaakt en kan, zonder de geheimhouding te schenden, de politieke aanval niet volledig voortzetten, terwijl de pers, verstoken van nieuwe informatie of van beelden waarop de verantwoordelijke bewindslieden zich van hun taak kwijten, niet verder komt dan herhalen en binnensmonds mopperen. Een kunstje dat met het temperament van de leiders van de twee staatsmachten, nog fiks voor herhaling vatbaar is. Voor twee politici die elkaar intern met vuur en zwaard bestreden hebben voor het politieke erfgoed van Bouterse, wast de ene hand de andere met gemak en routine schoon. De begrotingsbehandelingen en het haastig doordrukken voelden als het resultaat van koehandel in achterkamertjes. ABOP of beter gezegd familie Brunswijk, behoudt ondanks de opeenhoping van schandalen, zowel EBS als Grassalco in de gelederen.

De NPS mag de as van inhoud en kennis blijven vormen als het gaat om de ‘toekomst ministeries’ van olie en gas en onderwijs. En de NDP blijft heer en meester over de schatkist en de wetten, ondanks het feit dat zij binnen de meerderheid die de coalitie vormt, maar twee zetels meer heeft dan de rest van de coalitiepartners samen. Het is tijd om anders om te gaan met assembleegeheimpjes. Las voor ieder kwartaal en voor tussentijdse spoedeisende gevallen een beraad in met alle fractieleiders, dat per definitie geheim en zonder notulen plaatsheeft.

Laat het oordeel over de wijze waarop met de inhoud omgegaan wordt, aan de rechterlijke macht over, met beoordelingsruimte bij de fractieleider zelf, maar met het bestaande kader van schending van geheimhouding volgens het Wetboek van Strafrecht, als dit de staat in gevaar brengt. Pas dan heeft de vertegenwoordigende democratie werkelijk het beloop dat constitutioneel bedoeld is, met een middel als geheim vergaderen.