Foei CDS!

DE WARE TIJD heeft in haar redactioneel al vaker aandacht besteed aan de manier waarop deze regering omgaat met de pers en met informatieverstrekking. Vaker is erop gewezen dat de media geen toegang tot informatie moet worden geweigerd simpelweg omdat de burgers degene zijn die de politici kiezen om een bepaalde taak te vervullen. Als onafhankelijke tussenpersoon dienen de media te onderzoeken of de informatie die is gegeven klopt en die vervolgens publiceren.

Echter, de regering heeft de gewoonte om alleen de overheidsvoorlichting uit te nodigen voor bepaalde cruciale activiteiten. Maar die stellen geen kritische vragen en doen geen kritische analyses. Meestal zijn de berichten vol met superlatieven naar de regering toe en elk project is weer geweldig en bijzonder.

Vrijdag was weer een voorbeeld over hoe de media worden behandeld. Via de Communicatiedienst Suriname (CDS) kwam er een uitnodiging binnen voor een IMF-persbriefing. De tijd in de uitnodiging: half twee ‘s middags. Echter, de activiteit begon om half één ’s middags zoals donderdag ook door Beryl Manhoef, waarnemend coördinator afdeling Communicatie van het ministerie van Financiën en Planning schriftelijk met de CDS was door gecommuniceerd.

Maar de CDS nodigde de vrije pers uit voor half twee ’s middags, hoewel het personeel van het officiële communicatiekanaal van de overheid er wel op de juiste tijd was. CDS heeft kennelijk de andere media niet gemist en heeft niet de moeite genomen om, eenmaal de ‘fout’ te hebben ingezien, de andere media op te trommelen. In plaats daarvan kwam er een ‘verontschuldigingsmail’, waarin werd aangegeven dat het materiaal van de persbriefing via WeTransfer te verkrijgen zou zijn indien er behoefte aan is.

Geen andere gelegenheid, geen nieuwe persconferentie, niets. Voor iets zo belangrijks als de vijfde Review Mission van het Internationaal Monetair Fonds (IMF), waarvan CDS al eerder publiceerde dat de delegatie ‘tevreden’ was, zou zeker tijd moeten worden gemaakt voor de pers. Of is de regering bang dat, net als bij het vorige bezoek, er mogelijk een deel van het programma zou worden belicht dat niet goed gaat. Het is moeilijk om over opzet te praten, maar opmerkelijk en kardinaal mag deze fout van de CDS wel worden genoemd.

Maar er zijn ook andere opmerkelijke gevallen van informatie achterhouden. Zo besliste waarnemend korpschef Ruben Kensen recent dat wie criminaliteitscijfers nodig heeft dat in een brief aan hem moet laten weten. Daarin moet worden aangegeven waar de data voor zal worden gebruikt. Hij beslist dan of hij die informatie prijs geeft. Dit, terwijl de burger die trouwens belasting betaalt recht heeft op veiligheid die de staat moet bieden. Maar hoe het met die veiligheid zit, dat mag kennelijk niet openbaar worden gemaakt.

De regering doet er goed aan het goede voorbeeld te geven en openheid van zaken te geven en te communiceren naar de lagere organen dat transparantie een noodzaak is. Van wie informatie achterhoudt, wordt doorgaans aangenomen dat die iets heeft te verbergen en dat maakt de echte ‘nieuwshond’ nog nieuwsgieriger.