8 Februari 2024
21:10INGEZONDEN
In een persbericht van 16 januari 2024 over een presentatie van de Staatsolie CEO Annand Jagesar met als titel ‘Suriname nooit meer arm’ riep hij de Surinamer op tot een nationale discussie om zo mee te werken aan het belang van Suriname om nooit meer arm te zijn. Volgens CEO Jagesar zijn er te weinig financiële mogelijkheden om voorzieningen te bekostigen, die de ontwikkeling van andere productiesectoren bevorderen.
Hij wees erop dat er onvoldoende inkomen is voor bijvoorbeeld de onderwijssector, voeding en een goede woning en ziet graag dat er meer initiatieven worden ontplooid en meer Surinamers worden betrokken bij het ontginnen van aardolie. Welke oprechte Surinamer kan het oneens zijn met deze uitspraken van de CEO van Staatsolie.
“En in 2018 gaf de VN aan dat Suriname in 2030 zal behoren tot één van de drie laatste landen in Zuid-Amerika waar armoede nog niet is uitgebannen”
Ik ben van mening dat de gevonden Surinaamse olievoorraden op de eerste plaats van de Surinamers zijn. Hoe vaak hebben we, toen er eerder andere grondstoffen werden gevonden, niet gehoord dat Suriname en de Surinamers rijk zouden worden? Hoe rijk is het volk van Suriname echt geworden?
In de Ware Tijd van 22 juni 2023 kan je lezen: ‘Van potentiële rijkdom tot reële misère’. Halverwege de jaren negentig van de vorige eeuw werd Suriname door de Verenigde Naties (VN) het potentieel zeventiende rijkste land ter wereld genoemd. En in 2018 gaf de VN aan dat Suriname in 2030 zal behoren tot één van de drie laatste landen in Zuid-Amerika waar armoede nog niet is uitgebannen.
Benoemd tot potentieel één van de rijkste tot verwachten dat in 2030 de armoede in Suriname nog niet zal zijn uitgebannen. De verleiding is groot om, zoals we gewoon zijn te doen, te denken ‘het komt wel goed’ en aan te nemen dat het niet mis kan gaan met een land met oliereserves.
Echter, er zijn landen waar de bevolking ondanks olievondsten arm is gebleven. Er zijn ook landen waar oliereserves ervoor hebben gezorgd dat de inkomsten alle burgers van het land ten goede zijn gekomen en nog steeds ten goede komen.
Suriname heeft nu slechts een intentie, maar daadwerkelijk gemotiveerd zijn en een degelijk actieplan formuleren is geen standaard Surinaams gebruik. We houden het liever op intenties, zodat uiteindelijk een paar gelukkige Surinamers van de Surinaamse rijkdommen genieten.
Er zijn in de wereld uitgewerkte actieplannen die we als richtlijn kunnen gebruiken. Als er alleen maar intenties zijn, zoals in het verleden gebruikelijk, maar niet gemotiveerd een actieplan wordt gemaakt, zal Suriname waarschijnlijk voor altijd de boot missen om een welvarend land te worden met een redelijk, verbeterd bestaan voor elke Surinamer.
Natuurlijk moet het fonds in elk opzicht goed worden gemanaged, moeten er functionele monitoring en controles plaatsvinden en calamiteiten worden voorkomen. DA ‘91 is bereid gevonden dit concept verder uit te werken en uit te voeren. DA ‘91 en ondergetekende willen hiermee bewerkstelligen dat er niet alleen intenties zijn, maar dat elke Surinamer nu echt zal profiteren van de Surinaamse bodemschatten, onze grondstoffen, in deze gas en olie, en niet alleen hoofdzakelijk buitenlandse organisaties en een paar Surinaamse gelukkigen.
Dr. Glenn Leckie (Klinisch psycholoog)
De redactie van de Ware Tijd stelt lezers in de gelegenheid stukken in te zenden ter publicatie. In principe worden alle ingezonden artikelen opgenomen, tenzij de inhoud schadelijk, kwetsend of beledigend is voor derden. Stukken die worden geplaatst komen niet noodzakelijkerwijs overeen met de mening van de Ware Tijd. De redactie behoudt zich het recht voor om stukken niet te plaatsen, of in te korten of te redigeren zonder dat die uit hun context worden gehaald.