Suriname en corruptie

DE 87STE PLEK op de internationale corruptie index 2023 van Transparency International is beslist geen compliment. Niet voor de eigen burgers, maar vooral niet voor het internationale imago van het land. De regering heeft duidelijk niet geleerd van de notering van een jaar eerder, want het land heeft geen stap vooruit gedaan op de wereldranglijst van corruptie.

Herhaaldelijk hebben media in kritische producties erop gewezen dat het op dit gebied niet goed gaat in het land, maar de machthebbers hadden daar geen boodschap aan. De vraag is of ze door de beschamende notering het roer zullen omgooien.

Corruptie is natuurlijk geen Surinaamse vinding en dat bevestigt Transparency International, maar de schaal waarop dit plaats heeft, getuige de notering op de internationale index, geeft wel te denken. De waakhond heeft alle oorzaken op een rij gezet om aan te tonen welke methoden kunnen worden gebruikt om de rechtstaat te manipuleren en deze in gevaar te brengen. Rookgordijnen kunnen worden opgeworpen om maatregelen, die onder de noemer van democratie worden gebracht, te rechtvaardigen, terwijl aan de journalistieke fundamenten wordt gesleuteld om deze af te brokkelen in naam van de democratie.

Anastasia Guscina, leider van de delegatie van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) die momenteel in Suriname is, adviseerde maandag in een gesprek met onder anderen president Chandrikapersad Santokhi om te zorgen voor het wegwerken van de kwetsbaarheid voor corruptie. Dat kan ervoor zorgen dat het land aantrekkelijker wordt gemaakt voor investeerders.

Ze schiet hiermee in de roos, want corruptie schrikt potentiële investeerders af. Natuurlijk zijn er investeerders die bereid zijn onder de tafel iets toe te schuiven, maar die louche praktijken moet Suriname ver houden. Want als die figuren eenmaal voet aan de grond krijgen, zullen ze ongetwijfeld (willen) doorgaan met hun praktijken.

Potentiële investeerders die een naam moeten hoog houden, kijken naar diverse factoren, voordat ze een besluit nemen. Enkele belangrijke graadmeters daarbij zijn corruptie gevoeligheid, de staat van de democratie in het land en in het verlengde daarvan mensenrechten (bijvoorbeeld persvrijheid en vrijheid van meningsuiting) en arbeids- en politieke rust. Op al deze vlakken scoort Suriname onvoldoende.

Opeenvolgende regeringen hebben nauwelijks iets gedaan met bevindingen van internationale organisaties die de vinger leggen op zere plekken die het internationale imago van het land schaden. De zittende regering maakt daar geen uitzondering op en er is weinig hoop dat ze zich iets zal aantrekken van de bevindingen van Transparency International.

Toch doet de krant vanuit haar maatschappelijke verantwoordelijkheid de oproep aan de autoriteiten om deze signalen niet te blijven negeren. Ze moeten zich er rekenschap van geven dat ze zijn geroepen de ontwikkeling van het land in de juiste richting te stuwen. En dat wordt niet bereikt met voortdurende negatieve beoordelingen van internationaal erkende organisaties en instituten, maar met doordacht en eerlijk beleid.