5 Februari 2024
12:00SLECHTS VIER HOOFDKLASSE teams hebben zich dit seizoen ingeschreven voor de competitie van de Surinaamse Basketbalassociatie (SBA). Voor de eerste klasse meldden zich acht. Het associatie bestuur heeft daarom besloten van deze twaalf clubs één mannen seniorenklasse te vormen. Wat de oorzaak van de terugval in deelname is, is niet duidelijk. Maar de belangrijkste conclusie die getrokken mag worden is dat deze ontwikkeling de basketbalsport niet goed doet.
Het zal niet verbazen als geldgebrek de directe oorzaak is van de terugval in aantal. Veel verenigingen kunnen met moeite het inschrijfgeld opbrengen, om maar niet te spreken van ‘verplichtingen’ tegenover de spelers onder andere wat betreft hun uitrusting. Officieel moeten spelers contributie betalen maar voor een aantal basketballers wiens ouders behoren tot de lagere inkomensgroepen is dit niet op te brengen.
“De schoen wringt danig aan alle kanten en beperkt zich niet alleen in de relatie tussen de SBA-leiding en de clubs maar een deel van het probleem en de oplossing ligt ook bij de overheid en financiers”
In sommige gevallen scheldt de vereniging de contributie kwijt. Maar daarmee doet ze zichzelf tekort, omdat inkomsten van de clubs ook geen vetpot zijn. De competitiemanager van de SBA, Henk Rahan weet dit ook en toch schuift hij – onterecht dus – de schuld in de schoenen van de clubs. Kennelijk vindt hij dat zij niet genoeg doen om spelers te behouden of te zorgen voor aanwas.
Maar aan de andere kant onderkent hij zelf de ondermijning van verenigingen met zijn opmerking dat clubs met geld zonder moeite spelers en zelfs hele teams kunnen (over)kopen en daarmee tegenstanders kapot maken. “De oneerlijke concurrentie is een moeilijke situatie”, zegt Rahan. Hoewel hij het woord niet in de mond neemt is er dus eigenlijk sprake van competitievervalsing.
Het is toe te juichen dat deze zelfde competitiemanager een gesprek wil hebben met de aangesloten verenigingen. De schoen wringt danig aan alle kanten en beperkt zich niet alleen in de relatie tussen de SBA-leiding en de clubs maar een deel van het probleem en de oplossing ligt ook bij de overheid en financiers. Mogelijk dat het initiatief van Rahan kan worden getild van ‘gesprek’ naar ‘congres’ waarvoor ook onder andere spelers, hun ouders, de overheid en financiers uitgenodigd kunnen worden.
De SBA moet zich dan wel op voorhand ervan verzekeren dat besluiten die dan genomen worden daadwerkelijk worden uitgevoerd. Een stuurgroep dient er op toe te zien dat de stappen voor duurzame verbetering van de basketbalsport gezet worden en zowel het bondsbestuur als de clubs zich steevast verbinden aan de afspraken voor een nieuwe, effectieve aanpak bij de SBA.