3 Februari 2024
14:00GANGA / Sharda Ganga
Of die broeken lang zijn of kort of iets daartussenin, dat kan ik u niet vertellen. Maar wat zijn we de afgelopen weken toch in de ban geweest van twee witte mannen!
Beide mannen spelen met verve de rol van slachtoffer, ze zijn Calimero en roepen nog net niet ‘Zij zijn groot en ik is klein en dat is niet eerlijk!’ Het is zij tegen de grote boze bende van de machtige mensen in Suriname en zij meenden het allemaal zo goed en ze deden het allemaal vanuit de goedheid van hun hart en echt alleen om Suriname te helpen.
“Onze president zal, als hij moet kiezen tussen een goed idee en een slecht idee, 80 procent van de tijd kiezen voor het slechte idee”
Ik kijk naar het steigeren van meneer Souverein, die ons wil wijsmaken dat het besluit of we wel of niet mennonieten hier willen, een keus is tussen ontwikkeling en geen ontwikkeling. In de chaos van hectares grond en gedoe over wie wel of niet had aangevraagd of heeft gekregen en gegeven en wie wat heeft gezegd en niet gezegd, dreigt de kern van de zaak naar de achtergrond te verdwijnen. Gelukkig hebben we nog iemand als Rudi van Kanten, bosbouwdeskundige (agroforestry zegt hij zelf), die als een ware superheld de afgelopen maanden één voor één de verkoopverhalen van meneer Souverein om zeep hielp.
De belangrijkste vraag is namelijk niet of en zo ja wie wanneer en hoeveel heeft gesjoemeld met grond (is ook belangrijk, jawel), maar de beginvraag is en blijft: ‘willen we de landbouwmethodes van de mennonieten?’ Niet als we de zeldzame status van HFDL (High Forest, Low Deforestation; hoge graad van bebossing, lage graad van ontbossing) willen behouden. Want die status kan ons ook geld opleveren op den duur. Op een veel verstandigere manier dan de gronduitputtingsmethoden van de mennonieten. Zoals altijd gaat het om keuzes: welke ontwikkelingsvisie hebben we, welke richting kiezen we, hoe richten we ons land daarop in?
Al dit gedoe, de continue brandjes, de onduidelijkheden, kun je terug herleiden naar het falen van opeenvolgende regeringen om daar duidelijke uitspraken over te doen, in samenspraak met ons. En die keus ook consequent in de praktijk te brengen, met goed doordacht beleid, ter zake deskundigen, wetgevingskaders en dat soort vervelende saaie dingen.
In de haast om Chan en consorten aan de schandpaal te nagelen, lijken alle hersencellen meteen te worden uitgeschakeld. In geval Chanisten deze vorige zin nu lezen en interpreteren als een goedkeuring voor meneer Chans handelen of er een definitieve bevestiging in zien dat ik een stiekeme vieze vuile VHP’er ben (want kijk, ze heeft glad haar), nee, en ik zie dat ook niet gebeuren in my lifetime. (En na my lifetime heeft het weinig zin, de Surinaamse politiek kent al genoeg spoken en skeletons in the closet).
Maar ik keek wel hoofdschuddend naar de gretigheid waarmee dat pamflet van de doksen/kippenkoning werd gedeeld. Ik begreep daaruit dat slechts een handjevol mensen de uitmuntende, wat zeg ik, awardwaardige, serie over het Kippie-project van Ivan Cairo heeft gelezen, want dan vergooi je je kostbare tijd niet aan die klaagzang zonder zelfreflectie (ik heb het niet gelezen, nee, maar de titel zegt genoeg).
Zoals zo vaak gebeurt, ook hier nam de ruis het over. ‘The enemy of my enemy is my friend’, het was tegen Chan, dus was men ervoor. Het pamflet is ook een aanklacht tegen Bouterse, begrijp ik, maar dat hadden de Boutisten nog niet in de gaten toen ze triomfantelijk met het boek poseerden.
En natuurlijk, zoals hij keer op keer weer bewijst, onze president zal, als hij moet kiezen tussen een goed idee en een slecht idee, 80 procent van de tijd kiezen voor het slechte idee. Deurwaarders erop af, boek uit de handel dwingen en een bestseller is geboren. Of, in dit geval: een duizend maal geforwarde PDF.
Ik zou er bijna medelijden van krijgen voor de doksen/kippenman: dacht hij nog wat centjes te verdienen aan die Surinamers, lukt het weer niet. Anyway, wat ik u dus wil vragen: denk toch zelf eerst even na voor u dingen doorstuurt. Denk eraan: Google is uw vriend. Die twee heren zijn dat niet.