Schade en schande

SURINAME STAAT AAN de vooravond van belangrijke ontwikkelingen die een ommekeer zullen teweegbrengen in zijn kwakkelende economie. Buitenlandse oliemaatschappijen en Staatsolie staan op het punt negen miljard Amerikaanse dollar te investeren in de offshoreproductie, wat zeker een spinoffeffect zal hebben naar andere sectoren.

Tegen deze achtergrond lanceert de Nederlandse ondernemer Gerard van den Bergh een boek met de spraakmakende titel ‘Corruptie op het hoogste niveau – Zakendoen in Suriname’. Ook het moment van lancering is curieus. Vorige week donderdag zou de strafzaak, waarin hij verdachte is, weer door de rechter worden behandeld. Het tijdstip was kennelijk zodanig uitgekozen dat eventuele media-aandacht aan deze strafzaak zou worden overschaduwd door het nieuws over zijn boek.

Van den Bergh laat er tijdens interviews geen twijfel over bestaan wat zijn intentie is: maximaal schade toebrengen aan Suriname en en passant de personen die hij in zijn boek noemt. Hij wrijft zich vergenoegd in zijn handen wanneer hij stelt dat het nieuws over zijn boek de regionale media al heeft gehaald en hij zich nu inzet opdat dit ook door de mainstream media in Nederland wordt opgepakt. De ondernemer zegt het boek te zullen vertalen in vier talen en beoogt dat geen enkele buitenlandse ondernemer nog in Suriname zal willen investeren na zijn pennenvrucht te hebben gelezen.

Hij pleit voor “oplossing” van zijn zaak door de Surinaamse autoriteiten en zegt in een radio-interview “dat we allemaal aan tafel moeten zitten om het probleem van hem op te lossen”. Een meer bizarre uitspraak is ondenkbaar. Nadat is geprobeerd met een boek het land Suriname in brand te steken wil je aan tafel zitten? Hoe durf je!

Duidelijk moet zijn dat Van den Bergh een in Nederland door de rechter failliet verklaarde zakenman is, die een schuld van 263.000 euro bij Oliehandel BV en een vordering van 45.000 euro van de ING Bank niet kon betalen. Hij en zijn partner Asha Badal worden momenteel door het Openbaar Ministerie in Suriname vervolgd wegens oplichting en verduistering. Ze worden ervan verdacht ruim 1,1 miljoen US dollar van een externe investering van circa 3,7 miljoen verkregen van Kirpalani NV in zijn pluimveebedrijf achterover te hebben gedrukt.

Van den Bergh heeft zijn faillissement naar eigen zeggen opzettelijk verzwegen, omdat dat voor hem “een akkefietje” was. Echter, een dergelijke handeling is strafbaar conform artikel 246 van het Wetboek van Strafrecht. Hierop staat een jaar gevangenisstraf. Dat president Chandrikapersad Santokhi, die terecht stappen heeft ondernomen om het imago van Suriname te beschermen, daarbij de media een publicatieverbod heeft willen opleggen, is te betreuren.

Dat Van den Bergh verklaart geen onvertogen woord over de president te hebben geschreven en opzettelijk diens foto met het ambtsymbool op de cover en in het boek te hebben geplaatst, onderstreept des te meer zijn kwade bedoelingen. Acties van het staatshoofd en eventueel andere personen en/of instituten die op een negatieve wijze worden besproken in het boek dienen tegen de ondernemer/schrijver te zijn gericht. Niet tegen de media.

Hopelijk zal het Van den Bergh-avontuur ertoe leiden dat de regering snel administratieve structuren opzet die in staat zijn uitgebreid onderzoek te doen naar de achtergrond van potentiële buitenlandse investeerders, voordat deze in het land worden toegelaten. De regering, in de persoon van toenmalig Landbouwministers Soeresh Algoe en Lekhram Soerdjan, hebben zich ingezet zodat producten van De Doksenclub, het bedrijf van Van den Bergh, op de Trinidadiaanse- en de Caricommarkt konden komen. Echter, hiervoor krijgt Suriname nu stank voor dank. Dit mag zich niet herhalen.-.