1 Februari 2024
22:08‘We zoeken naar gegadigden om dit werk over te nemen’
“De bedoeling was om het boek elk jaar te laten uitkomen. Het heeft anderhalf jaar geduurd, maar we zijn blij dat we eindelijk een exemplaar aan de geportretteerde mensen in Suriname mogen uitreiken”, zegt Johan Ganpat Brouwer tegen de Ware Tijd. Het gaat om zijn derde boek ‘Mi Switi Pikin Sranan’ in een reeks, waarvan het eerste in 2018 verscheen en het tweede in de coronaperiode, beide onder de titel ‘Mi Switi Pink Sranan’.
Tekst en beeld Audry Wajwakana
De eerste twee edities omvatten elk één foto van de zes mensen die zijn geportretteerd en van elk van hen enkele producties. In het derde boek, waarin het om veertien mensen gaat, heeft hij het door de ruimte moeten houden op een portretfoto en één foto van een (kunst)werk. In alle drie boeken staat kort iets over de betrokken personen en hun werken.
“De boekjes brengen we onder de paraplu voor en over de Surinaamse generatie van nu”
Ondersteuning
Heel ontspannen zit de Nederlandse beeldend kunstenaar aan tafel met jongeren bij Zus & Zo. Enkele van hen voeren, bladerend in het boek, dat ze ‘net’ van hem hebben ontvangen een geanimeerd gesprek met elkaar. Sommige kenden elkaar eerder, maar Ganpat Brouwer ontmoet ze allemaal voor het eerst in levenden lijve. Voor het samenstellen van het boek had hij wel digitaal contact met hen.
Alle drie boeken zijn uitgebracht door stichting Sanjay Ganpat Brouwer, vernoemd naar de in 2016 overleden echtgenoot van de samensteller. Beiden hebben een passie voor kunst en wilden op de één of andere manier de LGBT+-gemeenschap en kunstenaars ondersteunen.
In de eerste twee edities ging het alleen om Surinamers in eigen land, maar de derde editie is een mix van Surinamers in Suriname en in Nederland. “Dit is om de connectie te maken tussen de twee landen”, verklaart Johan Ganpat Brouwer. “De boekjes brengen we onder de paraplu voor en over de Surinaamse generatie van nu.”
Om het kleine aantal foto’s en de kleinere hoeveelheid tekst enigszins op te vangen staat bij elke artiest een QR-code via welke de lezer meer info kan krijgen. De boekjes zijn niet te koop. Er is een beperkte oplage voor de geïnterviewde mensen en belangstellenden. Op de website van de stichting is een e-book versie gratis beschikbaar.
In deze editie komen voor: optimist Onias Landveld, animator Stefano Linga, model/coach Angelo Wijngaarde, danser Toney Etnel, gids/natuurfilmer Jean-Pierre Veira, de dans tweeling Xaviero en Xavier Tob, de vloggers Shivam Achaibar en Martin Gomezz, auteur/docent Diego Lapar, beeldend kunstenaar Seraven Pinas, software engineer Vishant Poeran, meubelmaker Nigel Reumel, edelsmid Jero Leeflang en bakker/kok Ismael Starke.
Expo
Behalve voor kennismaking met de geportretteerden en het aanbieden van het boek aan hen is Ganpat Brouwer naar Suriname gekomen om afspraken na te komen met een dertigtal Surinaamse kunstenaars, van wie hij de werken gaat bezichtigen. In Amsterdam is hij bezig de nieuwe Najaarssalon-expositie voor te bereiden. “Hiermee wil ik meer gericht Surinaamse kunstenaars ondersteunen. Ik heb al enkele werken gezien en ben onder de indruk van de kwaliteit.”
Hij heeft het tot zijn taak gemaakt om de werken van de artiesten in Nederland te krijgen. Elke deelnemer aan de expo betaalt aan de stichting een bedrag. Voor Surinaamse artiesten is er een speciale regeling gemaakt: zij mogen pas betalen als één van hun werken is verkocht. “Aan dit concept zit er een commerciële en sociale kant. Als je bij ons atelier binnenstapt, moet je het ‘anders’ gevoel krijgen en weer terug willen komen om te kopen”, legt Ganpat Brouwer uit.
Het sociale gedeelte is het uitbrengen van de boeken. Doordat de initiatiefnemer zich meer op de tentoonstellingen focust, is hij op zoek naar een team om de samenstelling van het boek op zich te nemen. “De bedoeling om het door jongeren te laten doen – zoals tot nu toe is gebeurd – is een leertraject in het meebeslissen en maken van zo een boek. Technisch gezien is het niet ingewikkeld. Ik zou toch wel nog een keer een jongerenteam willen begeleiden. Als dat niet lukt, heb ik er ook vrede mee.”
Werken voor dooie
Over drie jaar bestaat de stichting tien jaar en wil Ganpat Brouwer dan een stap terug doen. “Mochten er geen gegadigden zijn om over te nemen, dan heb ik het bestuur voorgesteld om de stichting dan op te heffen.”
Hij vertelt dat hij tien jaar met zijn Surinaamse partner Sanjay is geweest. Na diens overlijden is hij de stichting op zijn naam begonnen om al de voornemens die zij als echtpaar hadden waar te maken. Sanjay was performing artist en Johan behalve beeldend kunstenaar, tuinarchitect en kok. De twee leerden elkaar in 2005 kennen en trouwden in 2013. Twee jaar daarna kwamen ze naar Suriname om te bekijken of ze er konden wonen.
Sanjay kreeg in zijn beroep zware concurrentie van de jonge generatie in Nederland. Hij was ook hiv besmet geraakt in de periode voordat hij Johan leerde kennen. Door goede medicatie had hij het virus goed onder controle. Toch is hij in 2016 plotseling overleden.
Na zijn heengaan, koos Johan om de dubbele achternaam te behouden. “Hij is nog steeds mijn baas, want ik werk voor de dooie”, zegt hij humoristisch droog. Zelf mist hij zijn partner nog heel erg. Het was ook na het overlijden dat Johan weer actief is gaan schilderen. Met de verkoop van zijn voorlaatste schilderijen, portretten van Sanjay en achtergronden die naar zijn verleden verwijzen, heeft hij de stichting kunnen oprichten.
