REFLECTIE / Iwan Brave
De vicepresident, grondwettelijk de tweede burger van het land, komt in het parlement uitleggen dat een parlementariër (Asabina) niet onrechtmatig vijftig liter per week tankte op staatskosten. Openbare Werken had namelijk niet goed geregistreerd dat de betreffende dienstauto weer was ingeleverd. Hoe absurd.
We hebben tienduizenden ambtenaren, die 60 procent van onze bevolkingsgroep uitmaken. Dit ambtelijke waterhoofd drukt, zowel in goede als slechte tijden, knellend op het staatsbudget. En dan komt onze duurbetaalde vp uitleggen over vijftig liter brandstof in de week. Zie je het voor je, dat Kamala Harris in het Amerikaanse Congres komt uitleggen of die vijftig lousy liters al of niet onrechtmatig zijn getankt!
“Duurbetaalde leiders houden zich bezig met pietluttigheden in plaats van visionaire lijnen uitzetten”
Op zulke momenten sombert zelfs een rasoptimist: dit land komt nooit verder. Politici die niet alleen een termijnvisie hebben die nog korter is dan hun al zo korte lontje; ze houden zich ook nog bezig met pietluttigheden die op secretaresseniveau kunnen worden afgehandeld. De secretaresse, waarvan er duizenden gelijken zijn binnen het ambtelijke apparaat, zit nagelbijtend werkloos erbij. Starend als een spookambtenaar, waarvan er ook duizenden zijn.
Ik had het kunnen hebben over de mennonieten, de benoeming van de nieuwe advocaat-generaal, de SRD 100 miljoen extra die parlementariër Mangre wil voor onderwijs. Of over de aanslag op de woning van gezondheidsminister Ramadhin. Allemaal grotere kwesties waaruit ik kon kiezen.
Maar ik ga voor vijftig pietluttige liters brandstof, waarover de tweede hoogste en duurste ambtenaar tekst en uitleg geeft, aangehoord door 51 eveneens peperdure ambtenaren. Want in deze pietluttigheid, die aan tienduizenden veel goedkopere ambtenaren had kunnen worden gedelegeerd, schuilt onze ontwikkelingstragiek.
Alles loopt via de grote baas. Hierdoor houden duurbetaalde leiders zich bezig met pietluttigheden in plaats van visionaire lijnen uitzetten. Alleen als eigenbelang gloort, schijnen ze groots en wijds te kunnen denken, wel tot honderdduizenden hectaren!