24 Januari 2024
14:00SERIEUS!? / Ivan Cairo
Al bijkans een week wordt het nieuws beheerst door mensen van wie de doorsnee-Surinamer een jaar geleden nog nooit had gehoord: mennonieten. Overal waar je de afgelopen dagen kwam, waren zij het onderwerp van gesprek.
Ook in de praatprogramma’s van de afgelopen dagen op radio en tv kwam deze kwestie aan de orde. Vooral hun kaalkappraktijken in andere landen in de regio maken dat burgers, milieu-ngo’s en andere organisaties deze groep liever niet naar Suriname zien komen.
“Ruud heeft kennelijk niet door dat transparantie niet de sterkste kant van deze regering is”
Was de zaak al troebel door allerlei aanvragen van schimmige stichtingen die plotseling als hyena’s opdoken en grote lappen grond in het binnenland aanvroegen, het werd nog waziger nadat Ruud zelf kwam vertellen dat hij grond ten behoeve van de menno’s heeft aangevraagd en al een bereidverklaring in orde was gemaakt.
Hij zegt nu af te zien van het proces tot daadwerkelijk verkrijgen van de beoogde gronden vanwege de weerstand van de plaatselijke bewoners. Het troebel water is ongetwijfeld nog ondoorgrondelijker geworden.
Ondertussen maakt Ruud zich enorm boos. Hij en zijn Terra Invest worden genoemd in al die dubieuze grondaanvragen. Daar neemt hij gepaste afstand van: a no mi.
Hij is ook boos omdat de regering, naar zijn zeggen, van meet af aan geen transparantie heeft betracht in de mennonieten-kwestie. “Direct na de toestemming van de regering hebben wij ten zeerste gepleit voor een gezamenlijke bijeenkomst voor pers en samenleving. Ik denk dat we het ook daarna zeker meer dan tien keer hebben voorgesteld. Wij zijn voor dialoog, transparantie en afstemming. De regering heeft hier echter vanaf het begin nooit voor gekozen en dat is een slechte zaak”, klaagt Ruud.
Hij heeft kennelijk niet door dat transparantie niet de sterkste kant van deze regering is. Echter, Ruud moet ook de hand in eigen boezem steken. Niets heeft hem weerhouden vanaf het begin zelf openheid te geven. Nu is het op de blaren zitten en doen aan damage control.
Hij ziet de toekomst steeds minder vrolijk tegemoet. Ook ik zou er niet vrolijk van worden wanneer je tot het besef komt dat een initiatief dat jouw bedrijf potentieel enkele miljoenen keiharde US dollars zou opleveren in rook dreigt op te gaan, de rook van de bomen die het slachtoffer zouden worden van de op handen zijnde kaalkap. Want, wie mij wil komen vertellen dat de mennonieten onder de bomen zullen planten, ziet kennelijk door de bomen het bos niet meer.