‘Ik verwacht geen respect van de regering voor de mens met een beperking’

Tekst en beeld Valerie Fris

PARAMARIBO — “We hebben gezien dat de president gewoon in zijn auto is gestapt en naar de assemblee is gereden. Hij heeft niet eens vijf minuten de moeite genomen om de doelgroep toe te spreken. Net zoals hij tijd heeft om een toilet of een waterpark te openen, zo had hij vijf minuten kunnen stoppen om de mensen met een beperking te spreken, want hij heeft ons hier zien staan.” Dit zei Aniel Koendjbiharie, voorzitter van stichting Wan Okasi die opkomt voor mensen met een beperking, verbitterd.

Maandagochtend rond negen uur verzamelden mensen van de doelgroep, sommigen in hun rolstoel, zich bij het Fort Zeelandia. Van daaruit liepen ze naar het kabinet van de president om aandacht te vragen voor onder meer hun financiële tegemoetkoming.

Genegeerd

Eén van de deelnemers aan de manifestatie, Byorn Groenfeld, weet waarom de president de groep heeft genegeerd. “De regering heeft geen respect voor zichzelf, dus verwacht ik sowieso niet dat zij respect zal hebben voor de mens met een beperking. Ik heb geen hoop, omdat wij ook niet de eersten zijn die protesteren. Zovelen zijn ons voorgegaan en uiteindelijk is er toch niets gedaan”, klonk Groenfeld teleurgesteld.

Hij had op 8 december 2022 de petitie van mensen met een beperking voorgelezen voordat die werd aangeboden aan Dew Sharman, ondervoorzitter van De Nationale Assemblee (DNA). Volgens Koendjbiharie is er daarna niets meer gedaan voor de doelgroep. Daarom is er maandag niet weer voor gekozen om een petitie aan te bieden, maar gewoon te vragen om een gesprek met de president.

Zorgvervoer

Wan Okasi wilde behalve verbetering van de financiële uitkering, ook wijzen op andere problemen, zoals het niet optimaal functioneren van zorgvervoer. “De overheid kan bij het openbaar vervoer toch enkele bussen plaatsen die de mogelijkheid hebben om ook mensen met een beperking te vervoeren?” merkte Groenfeld op. Hij vindt dat de regering verkeerde prioriteiten stelt.

Een begeleider van een iets oudere vrouw in een rolstoel vulde aan: “Daarom zijn er niet zoveel mensen hier om te protesteren. Die groep zou groter zijn, maar de kosten van vervoer zijn immens.” De begeleider vertelde dat de vrouw in de rolstoel SRD 500 heeft moeten betalen aan transportkosten om het protest bij te wonen. “Er is speciaal vervoer, maar het rijdt niet. Ik word er heel emotioneel van om te zien hoe men omgaat met de hulpbehoevenden”, zei de begeleider met een brok in de keel.

Geen geloof in woorden

Nadat de mensen enkele minuten hadden gewacht op de president, werden ze toegesproken door diens geestelijk adviseur Harold Pultoo. Hij vertelde dat twee presidentiële commissies zaken van de mensen met een beperking behandelen. Koendjbiharie counterde scherp: “Sorry, maar ik heb geen geloof in uw woorden. Wij gaan dit niet accepteren.”

De groep trok vervolgens naar het nabijgelegen parlementsgebouw waar zij werd toegesproken door Sharman en minister Stanley Raghoebarsing van Financiën en Planning. De bewindsman verdedigde de president door te stellen dat hij “niet uit onwil heeft gehandeld of geen aandacht heeft voor de mens met een beperking, maar dat hij bezig is met de begroting in het parlement”.

Koendjbiharie stelde daarop dat het staatshoofd het parlement ook even had kunnen laten wachten. “Met alle respect voor u, maar we zijn niet hier om u te spreken. Wij willen de president spreken”, zei de Wan Okasi-voorzitter op krachtige toon.

Raghoebarsing reageerde daarna “dat de regering helaas niet zwemt in geld”, waardoor zij niet in staat is geweest om de uitkering aan de doelgroep op te trekken. Zowel hij als Sharman beloofde de president te vragen op kort termijn tijd vrij te maken voor een gesprek met de doelgroep.

Om ook internationale aandacht te vragen voor de problemen van haar leden heeft Wan Okasi vrijdag een brief gestuurd naar premier Mia Mottley van Barbados. Haar wordt gevraagd de Surinaamse president aan te sporen gehoor te geven aan de noodkreet van de mensen met een beperking.