23 Januari 2024
14:00DE SNIJD / Armand Snijders
Dat Chan en zijn regeerteam een helder en transparant zouden gaan voeren waarbij geen ruimte was voor corruptie, zoals hij bij zijn aantreden in 2020 beloofde, is inmiddels een grove leugen gebleken. En laat niemand mij komen vertellen dat ik de president beledig door hem voor een ordinaire leugenaar uit te maken. Want als je doelbewust anders handelt dan je hebt gezegd, dan lieg je. Punt uit!
Het begint er steeds meer op te lijken dat politici en andere (veelal partij)toppers elkaar de loef willen afsteken als het om corruptie gaat. Deze regering lijkt alle misstanden van de vorige boevenclub te overtreffen. Hoe corrupter, hoe beter.
“Ik zou ook geen stuiver in bewaring willen geven aan Melvin of andere politici, daarvoor vertrouw ik ze domweg voor geen enkele cent”
De schandalen stapelen zich maar op. Zoals nu weer met de recente onthulling, gedaan door NDP-parlementariër Melvin, over de SRD 80 miljoen die onderhands is gegund aan leveranciers voor het samenstellen van 53.000 voedselpakketten. Dat zijn heel wat aardappelen, uien, flessen olie en andere producten bij elkaar die het volk moeten zoet houden.
Vooral de ondernemers worden daar beter van, maar hoeveel daarnaast aan strijkstokken blijft hangen, zullen wij als samenleving nooit horen. Want zeggen dat je zaken zal controleren om gesjoemel te voorkomen is één ding, het daadwerkelijk doen is heel iets anders.
Trouwens, het zijn bekende namen van bedrijven die de arme mensen voor een paar dagen van eten mogen voorzien omdat het volk dat door het moordende regeringsbeleid zelf niet meer kan. Kasi Trading, Shaike’s en Filong Trading zijn drie van de vijf ondernemingen die worden genoemd in de door veepee Ronnie ondertekende missive.
Slimme zet van Chan om de tweede man bij dit project te betrekken; Ronnie kan dus niet klagen dat hij overal buiten wordt gehouden. En als het echt “vieze vuile corruptie” is (om de woorden van Melvin te gebruiken), dan kan hij daar niets aan doen. Immers, met zijn handtekening is hij op zijn minst medeverantwoordelijk.
Kasi Trading kennen we van de gunstig geprijsde basisgoederen die het sinds eind november aan mag bieden van de regering, waar slechts een heel klein deel van de consumenten van kan profiteren. Filong Trading importeert bromfietsen, scooters en ook de razend populaire en levensgevaarlijke e-bike, maar schijnt nu zich nu ook bezig te houden met voedselpakketten.
En Shaike’s ken ik alleen van de verlichting waar ze zich al jaren mee bezighouden. Door met hen in zee te gaan en 11.500 voedselpakketten te laten leveren, hoopt Chan dat ze misschien ook dat magische licht in de tunnel kunnen bezorgen dat hij iedere Surinamer al jaren belooft.
Combé Markt pikt ook een graantje mee met de beoogde levering van vijftienduizend pakketten. Dat zal niemand verbazen: het bedrijf is bij iedere regering haantje de voorste; of er nu een paarse, oranje, groene en gele politieke wind waait, de volkssupermarkt weet zich naar binnen te kletsen.
Kennelijk wordt het dit bedrijf niet kwalijk genomen dat ze was betrokken bij de mega-zwendelzaak uit 2022 op het ministerie van Financiën en Planning, waarbij de staat voor SRD 60 miljoen is bedonderd. Combé Markt heeft naar verluidt SRD 27 miljoen terugbetaald en krijgt kennelijk nog steeds opdrachten van de regering. Het feit dat de eigenaar ook een vooraanstaande sponsor is van de VHP zal daar zeker mee te maken hebben.
Het vijfde bedrijf is B. Chotelal. Ja inderdaad: die schandaalonderneming die in de nadagen van Desi bergen goedkope US dollars van de regering kreeg om te verstrekken aan importeurs. Iedereen sprak daar schande van met de oppositie voorop. En nadat die oppositie in 2020 aan de macht was gekomen, bleek het bedrijf onder de vorige regering ook op grote schaal met gelden uit het Covid-19-noodfonds te hebben gerommeld. Uiteindelijk zou 427.000 US dollar zijn terugbetaald en ook Chotelal werd weer in genade door de beleidsmakers aangenomen. Vermoedelijk om dezelfde reden als Combé Markt.
De voedselpakketten zijn niet het eerste akkefietje waarbij op zijn minst het vermoeden bestaat dat er sprake is van corruptie. Sterker nog, vrijwel iedere week komt er weer wat naar buiten waar een smerig luchtje aan hangt. Zoals de kwestie rond Pan American Real Estate, waarbij 7,5 miljoen US dollar onterecht zou zijn verstrekt en waar Chan en zijn bewindsman Riad van Openbare Werken betrokken bij zouden zijn.
Een andere recente zaak is die waarbij het kabinet van de president 22.000 schooluniformen heeft besteld. Daar werd wel een openbare aanbestedingen voor gehouden, maar uiteindelijk werd gekozen voor de duurste inschrijvers: Portofino en Sanousch Books mochten samen voor ruim SRD 11 miljoen armlastige schoolkinderen aankleden. Terwijl de CHM en Prodimex, die voor respectievelijk SRD 9,9 miljoen en SRD 4,75 miljoen (!) hadden ingeschreven, het nakijken hadden. Dit is slechts het hele kleine topje van de enorme sjoemelberg onder deze regering.
Trouwens, het is best wel opmerkelijk dat al deze miskleunen waarbij de staat wordt opgelicht, altijd door de oppositie naar buiten worden gebracht. Ik kan mij niet voorstellen dat de coalitieleden niet veel van dergelijke zaken ten ore komen. Maar ik vrees dat zij echter de vrede willen bewaren en hun eigen leiders niet in gevaar willen brengen. Dat zou toch niet netjes zijn: de partijdiscipline is immers veel belangrijker dan het belang van land en volk. Bovendien speelt het eigen belang ook een rol; een corruptieschandaal aankaarten, waarbij toppers uit de eigen partij op zijn minst in verlegenheid worden gebracht, staat gelijk aan politieke zelfmoord.
Ik hoor sommige lezers al zeggen dat het wrang is dat juist Melvin namens de NDP schandalen en schandaaltjes aankaart, want van 2010 tot 2020 maakte zijn partij deel uit van een regering die ook corruptie hoog in haar vaandel had staan. Ook zijn naam werd daarbij regelmatig genoemd. Maar omdat ook deze regering – zoals beloofd – alle misstanden uit het verleden niet heeft laten onderzoeken, zijn alle schuldigen daarmee weggekomen.
Ik zou ook geen stuiver in bewaring willen geven aan Melvin of andere politici, daarvoor vertrouw ik ze domweg voor geen enkele cent. Dat neemt niet weg dat zelfs de meest corrupte en onbetrouwbare volksvertegenwoordiger het wel eens bij het rechte eind kan hebben. En dat deze zaken tot op de bodem zouden moeten worden uitgezocht. Maar zolang de politieke cultuur niet verandert, zullen veel politici door kunnen gaan met hun gesjoemel en over de ruggen van het volk kunnen wedijveren voor de titel van corrupt, corrupter, het meest corrupt….