Protest kwetsbare groepen

BEGIN NOVEMBER GAF het Internationaal Monetair Fonds (IMF) door aan Suriname dat het sociale programma van de regering-Santokhi/Brunswijk niet deugt. Volgens missieleider Anastasia Guscina bleek het kabinet het programma meer als bijzaak te benaderen dan als een integraal systeem om de meest kwetsbaren te ondersteunen. Dat viel niet in goede aarde bij de regering en zeker niet bij president Chandrikapersad Santokhi.

In een vraaggesprek klonk de president quasi verbaasd dat naar hem werd gekeken als de verantwoordelijke voor deze grote omissie. Hij wist namelijk niet dat de verschillende teams op het ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting niet met elkaar communiceerden. Hij beloofde daar wat aan doen. Er werd een werkgroep ingesteld op het ministerie die zaken zou bespoedigen. “Er wordt nu een inhaalslag gemaakt”, zei Santokhi tijdens de eerste regeringspersconferentie van het jaar op 8 januari.

Echter, op 21 januari, waren de mensen met een beperking verenigd onder de belangengroep Wan Okasi, het wachten compleet beu. Zij togen, na diverse keren te hebben gedreigd, deze keer werkelijk in protest naar het kabinet van de president. Zij klaagden dat het bedrag dat ze krijgen uitbetaald onvoldoende is om van te leven. De SRD 4.800 die wordt genoemd, is werkelijk ver onder de armoedegrens die de regering had bijgesteld tot SRD 6.500. Daarnaast wordt het geld vaak laat gestort.

De groep werd ontvangen door Harold Pultoo, de geestelijke adviseur van de president. Die lichtte onbewust en kennelijk in een poging tijd te winnen, een tipje van de sluier over waarom zaken niet vlotten. De ene werkgroep, waaraan Pultoo leiding had gegeven en die in contact was geweest met de groep kwetsbare burgers, zou overdragen aan een nieuw ingestelde werkgroep. En die zou dan weer een plan van aanpak maken en in contact treden met Aniel Koendjbiharie, voorzitter van de stichting Wan Okasi. Een heel lange en omslachtige manier van doen.

Wat de mensen met een beperking maandag vooral stak, was dat Santokhi niet de tijd heeft genomen de protestgroep even te woord te staan. De mensen in rolstoelen, met rollators, witte stokken en loopstokken werden compleet genegeerd door de president. Nu mag het best zo zijn dat hij op dat moment geen tijd en ruimte had om de groep uitgebreid te ontvangen. Maar het staatshoofd reed hen gewoon voorbij, zonder hen ook maar een blik waardig te gunnen.

Daarmee toonde Santokhi werkelijk dat de problemen van de meest kwetsbare mensen oplossen bijzaak is voor niet alleen Sozavo, maar voor zijn hele regering. Een schandalige vertoning was het om de mensen zuchtend en sjokkend onverrichter zake te zien vertrekken, na ook bij De Nationale Assemblee tevergeefs te hebben gevraagd om de president te spreken.