21 Januari 2024
14:00MONSIEUR JEANETTE / Christio Wijnhard
Mijn vriendin Sharmila zocht een huis en belde voor informatie naar een verhuurder. Een bekende ondernemer die we Rakesh zullen noemen. Zij heet Sharmila, maar is niet Hindostaans. Het is gewoon een mooi voorbeeld van hoe multicultureel we zijn.
Haar naam werkte in haar voordeel bij het zoeken naar een huis. We weten allemaal dat advertenties voor huurhuizen vaak gepaard gaan met berichten zoals “huurder moet Hindi kunnen spreken” of gewoon botweg “geen creolen”. Ongestraft kan dat. We hebben geen anti-racisme instituut in Suriname.
” Ik heb het gevoel dat de Surinaamse kiesgerechtigde een regering heeft gekozen die alleen maar dollartekens ziet. Een regering die geen respect heeft voor de natuur en geen respect heeft voor de tribale en Inheemse volkeren”
Ook nu weer was dit het geval. Rakesh begint vrij met Sharmila te praten over slechte ervaringen die hij heeft met creolen. Hij raakte bijzonder gefrustreerd en zei maar al te blij te zijn dat het nu EINDELIJK (dit was kort na de afgelopen verkiezingen) de beurt van de Hindostanen was. “Je gaat zien wat we gaan doen. We gaan ALLES verkopen en dan gaan we allemaal weg en dan laten we dit land voor die kafri!!!!”
Met open mond luisterde ik naar Sharmila en ik vroeg of ze het zeker wist en hoe ze had gereageerd. Uiteindelijk had ze aangegeven dat ze niet op Rakesh leek. Die was daar best van geschrokken en lachte, net een Judas, alles weg. Maar die Rakesh-strategie bleef sindsdien spoken in mijn hoofd. Steeds meer zelfs.
Want alles wat er nu gebeurt, lijkt erop dat dit echt een soort van strategie is. Vooral wanneer ik kijk naar dat verhaal van de mennonieten en hoe dat eraan toegaat. Deals die de gemeenschap niet ten goede komen, worden gesloten ten voordele van een klein select groepje. En het lijkt erop dat onze natuur in de uitverkoop is gegooid.
Er zijn artikelen online verschenen waarin wordt verteld dat het de overheid is geweest die de mennonieten de grond heeft aangeboden. In een bekende podcast werd er zelfs verteld dat er best wat grote stukken grond zijn vergeven aan vage stichtingen. Dat wil dus zeggen dat er een smerig spelletje wordt gespeeld waar niet alleen onze marrons en inheemsen het slachtoffer van zullen worden. Ook onze status als groenste land ter wereld gooien we op deze manier te grabbel. Daarmee ook onze meest duurzame inkomstenbron: het bos.
Ik heb het gevoel dat de Surinaamse kiesgerechtigde een regering heeft gekozen die alleen maar dollartekens ziet. Een regering die geen respect heeft voor de natuur en geen respect heeft voor de tribale en Inheemse volkeren. Als echte kolonisatoren gedragen zij zich. Vrijelijk beslissen over het land zonder de mensen die er wonen te raadplegen.
Hebben de ministeries die over grond gaan überhaupt geprotesteerd? Of hebben ze gewoon hun zakken gevuld, ook al woont hun achterban in datzelfde gebied? Zijn we dan geen verraders? Zijn we dan geen hypocrieten? Zijn we daarom drukker bezig met grondconversie?
Waarom gaan we op internationale fora verkondigen dat we onze 93 procent-bosbedekking status gaan behouden en in dezelfde adem mega stukken land weggeven om te ontbossen? Nogmaals vraag ik me af of die Rakesh niet stiekem het schaduwbeleid heeft verklapt in zijn enthousiasme.
Eerlijkheidshalve moet ik ook toegeven dat een andere vriendin vertelde dat het bij haar op het werk niet Rakesh maar Kodjo was die zei dat zijn volk EINDELIJK aan de beurt was. En ook nu vraag ik me af of dat echt is waar we mee bezig zijn. Het erge is dat de jongeren van nu, en nog meer die van de toekomst, het slachtoffer worden van dit ondermaatse en hebzuchtige gedrag van wie dan ook die de regeermacht krijgt.
Zo verblind door hun hebzucht dat ze niet doorhebben hoe ze zichzelf internationaal voor schut zetten. Want Suriname heeft ogen op zich gericht. Ik baal ervan dat we geen mensen in het machtscentrum hebben die een gedegen visie hebben over een toekomst met goede vooruitzichten voor elke Surinamer. Nope, iedereen is bezig elkaar tegen te werken, te vertrappen en de eigen zakken te vullen.
Men schroomt er zelfs niet voor om allerlei duistere spirituele zaken erbij te halen. Laten we alstublieft niet stom gaan lullen dat die dingen niet bestaan. Dat doen ze zeker wel. Een ander ding dat zeker is? Karma bestaat. En dat Mama Sranan goed zal zorgen voor wie goed voor haar zorgt. Wie haar krenkt, zal ze verzwelgen. Of ze uitlandig of inlandig zijn tegen die tijd zal niet uitmaken. Hun hebzucht kent geen grenzen, maar karma ook niet. Maar ik hoop vooralsnog dat die Sharmila-theorie niet klopt en dat de Rakesh-strategie onzin is. Mensen zullen toch niet echt zo dom zijn?