Open brief aan Nieuwsuur

INGEZONDEN

Nieuwsuur is een Nederlands actualiteitenprogramma en u claimt onafhankelijke, onpartijdige en ongebonden achtergronden bij het nieuws te brengen. Ik vraag me af of met “ongebonden” wordt bedoeld dat u naar believen één en ander uit hun context meent te kunnen halen.

Ik vraag het mij af en wel om hetgeen mij is overkomen: Elke keer als Guillaume, mijn goede en gewaardeerde vriend, met vakantie is, doen we leuke dingen. Eentje die hem goed bevallen is, is midweeks aan de waterkant te Domburg een biertje pakken. Het is er dan heel rustig en je kan vrijuit en naar hartenlust babbelen; zo ook afgelopen donderdag 21 december.

Tijdens de babbel zagen we vanuit de verte enkele mannen aankomen lopen met professionele filmapparatuur. Het bleken medewerkers van het programma Nieuwsuur te zijn die sfeerbeelden moesten maken voor een reportage over de veroordeling van D. D. Bouterse en hoe verder. Er werd ons gevraagd of we bereid waren om daarover in een interview onze mening te geven. Guillaume verwees naar mij, want ik woon tenslotte hier.

Het werd een interview van ruim tien minuten. In het segment dat in de ether is gegooid hoorde ik mij slechts zeggen: “gratie of geen gratie maakt voor mij niets uit, Bouterse is voor mij geen factor meer”. Ik voelde me hierna als Steve Harvey die ooit in een van zijn shows zogenaamd bij wijze van grap riep: “I don’t give a damn about slavery”

Ik maak deze vergelijking, omdat hetgeen is uitgezonden als een idiote uitspraak lijkt van iemand met een paar biertjes op, als het uit de context van het gehele interview is gehaald. Ik besef natuurlijk dat in zo een kort segment niet het hele interview kan worden geplaatst. Daarom wil ik nu in het kort uitleggen waarom ik zeg dat deze uitspraak uit context is gehaald.

Mijn punt in het afgenomen interview (en doorgaans mijn mening over deze kwestie) is vooral dat het probleem Bouterse al in 1987 zou zijn moeten opgelost als het Front voor Democratie en Ontwikkeling (Front I) de belofte die toen was gedaan aan het electoraat, dat hen een (potentiële) overweldigende meerderheid zou kunnen bezorgen, was nagekomen.

Ik heb dat ettelijke malen in het interview herhaald. Ik heb zelfs bekende voorbeelden aangehaald (Costa Rica en Argentinië) waarbij leden van de in die landen regerende junta’s onmiddellijk werden aangepakt. Als ook dit deel bij de uitspraak “gratie of geen gratie maakt voor mij niets uit” was gemonteerd, was de context meteen duidelijk geweest. De uitzending zou dan trouwens hooguit enkele seconden langer hebben geduurd.

Nu wil ik het even hebben over de hierboven genoemde belofte, gedaan in 1987 door de Front-coalitie. Die belofte was dat de militairen door hen definitief naar de kazerne terug zouden worden gedirigeerd. Iedereen van mijn generatie kan zich die massameetings nog herinneren.

Aan deze beloften waren echter een paar verzoeken van de Front-combinatie verbonden:

1. Bij het referendum voor het instellen van de door (of namens) de militaire junta geconcipieerde nieuwe grondwet moest massaal “ja” worden gestemd en
2. Bij de dan te houden verkiezingen moest de Front combinatie een twee derde meerderheid worden bezorgd, zodat zij de grondwet (die natuurlijk niet voldeed) konden wijzigen.

Het electoraat heeft aan de verzoeken gehoorgegeven, helaas heeft de met meer dan tweederde meerderheid gekozen coalitie zich niet aan de gedane belofte gehouden en zijn ze in 1990 zelfs door dezelfde militairen telefonisch (!!) afgezet.

Als redactie van een gerespecteerd programma als Nieuwsuur bent u uiteraard op de hoogte van deze geschiedenis. Andere aspecten die in het interview eveneens aan de orde zijn geweest zijn:

Het aspect van waarheidsvinding, waarbij wel duidelijk sprake van welgemeende spijtbetuiging moet zijn en dat was bij Bouterse in de verste verte niet te constateren, gaf ik aan. Dat in het natraject van deze slepende zaak voor- en tegenstanders de discussie aan moeten gaan als een beschaafde samenleving, op basis van respect voor elkaar, over hoe we verder moeten als natie

Het ergste vind ik ook nog dat de interviewer “gekscherend” heeft opgemerkt dat in feite enkele willekeurige seconden uit het interview zouden worden uitgezonden; “gekscherend!!” Ik wil besluiten met te stellen dat de enige reden van deze open brief is dat ik wil dat de media nauwkeuriger omgaan met de mening van burgers die hun welwillende medewerking verlenen aan interviews.

Ik was daar om een plezierige tijd met mijn goede vriend door te brengen die eens in de zoveel jaren Suriname bezoekt. Waarom ons dan lastig vallen als u weet dat u misbruik van mijn goodwill maakt. Ik wil de media vertrouwen en ik wil geloven dat u staat voor wat u zegt, maar u maakt het mij zo wel heel moeilijk!

Met vriendelijke groeten uit Suriname,

Andy N. Truideman

De redactie van de Ware Tijd stelt lezers in de gelegenheid stukken in te zenden ter publicatie. In principe worden alle ingezonden artikelen opgenomen, tenzij de inhoud schadelijk, kwetsend of beledigend is voor derden. Stukken die worden geplaatst komen niet noodzakelijkerwijs overeen met de mening van de Ware Tijd. De redactie behoudt zich het recht voor om stukken niet te plaatsen, of in te korten of te redigeren zonder dat die uit hun context worden gehaald.