14 Januari 2024
14:00MONSIEUR JEANETTE / Christio Wijnhard
Na een paar weken is de rust wedergekeerd in ons mooie landje. De vakantiegangers zijn weer weg en wij kunnen weer terug naar de orde van de dag. Tenminste, de mensen die niet ziek zijn geworden. De griep heerst nu namelijk. En de symptomen zijn verschrikkelijk. Lichaamspijnen, verminderde eetlust en meer van die bekende bijverschijnselen die het leven even minder prettig maken.
Deze week sprak ik iemand die het omschreef als een cadeautje uit Holland en de link legde tussen de januari-griepgolf en de december feestmaand waarin de diaspora even naar huis kwam. Inderdaad, dacht ik. Zelf had ik me dood zitten ergeren aan mijn soortgenoten die ik al hoestend en niezend op verschillende locaties had gezien. Geen hand voor de mond, geen zakdoekje, maar overal ‘hatsjoe’, open en bloot. Nee, geen ‘hatsjee’!
Natuurlijk is dat een gevoel en geen feit, want ik heb niet alle Surineds gezien die hier zijn geweest. En de stad heb ik de hele maand december zoveel als mogelijk vermeden. Want, mi gado, die drukte maakt me kriegelig.
Veel goede dingen over ons welbekende feest op 31 december heb ik wel gehoord. Ik heb begrepen dat er EHBO-posten waren en meer beveiliging. Dat is mooi. Als we ernaar streven er een nog groter internationaal evenement van te maken, moeten we wel veiligheidsmaatregelen nemen en de kwaliteit verder opschroeven.
Ik zag dat men klaagde over het repertoire van de dj’s. Of dat echt zo een drama was, weet ik niet. Lijkt mij niet dat ik dezelfde mening zou zijn toegedaan, omdat ik oud ben. Oude muziek is mijn ding.
Wat jammer is, is dat we niet op alle fronten rust hebben. Zo dacht ik dat er na de veroordeling van die bekende meneer ook op dat vlak wat rust zou zijn. Jammer genoeg is dat niet zo. Het voelt alsof er verwoede pogingen worden gedaan om olie op het smeulende vuur te gooien, zodat het weer een grote brand kan worden.
Ik denk niet dat we dat moeten doen. We houden onszelf stationair in die fase waarin we al sinds die gebeurtenis zitten. Ja, stationair zijn wil niet zeggen dat er rust is. Terwijl ik dit schrijf, lees ik op sociale media hoe mensen elkaar aansporen om te gaan hamsteren. Het is net alsof we altijd ready zijn voor een avondklok of een lockdown. Alleen vanwege weer een bericht over die bekende meneer.
Weet je, dat wat je hebt gekend, is dat waar je naar gaat zoeken. Goed of slecht. En dat is wat wij dus doen. Het is comfortabel geworden. We zitten al veertig jaar of langer in onze comfortzone en proberen binnen dat comfort te groeien en te ontwikkelen. Dat werkt niet.
Wist je dat ik bij mijn terugkeer in Suriname, nu meer dan tien jaar geleden, zo nerveus was? Vreemd genoeg was het de stilstand die me rust gaf. Ik heb 24 jaar in Nederland gewoond. En tijdens mijn rit van Zanderij naar Paramaribo werd de radio aangezet. Exact dezelfde muziek uit de jaren tachtig werd er afgedraaid. Een hele rare gewaarwording was dat. Super leuk, daar niet van. Misschien was het wel een manier van Mama Sranan om me te verwelkomen. Door mij iets herkenbaars voor te schotelen.
Vaak heb ik gezegd, tegen mezelf vooral, dat tussentijds stilstaan en de rust opzoeken, goed is voor de vooruitgang. Je moet altijd tussentijds checken of je op de juiste weg bent. Langer dan veertig jaar stilstaan, zonder rust en zonder vizier op de toekomst, is wel een beetje erg veel van het goede. Gelukkig weet ik dat de teentjes beginnen te bewegen en zich voor te bereiden op het zetten van een aantal kleine stappen.
Eén van die stappen is in de vorm van het weten dat als het centrum vol is er ongeveer vijftig tot zeventigduizend mensen zijn. Weet je hoe rustig ik werd toen ik dat las?! Waarom? Nou, dat aantal is alleen tijdens Owru Yari.
Dat wil zeggen dat er nooit meer een president of oenige minister mag zeggen dat Surinamers niet pinaren omdat de terrassen in het centrum van Paramaribo vol zitten. We weten nu dat ze die mening baseren op een schamel percentage van de gehele bevolking. En dat het dus kant noch wal slaat. Wisten we al. Maar nu weten we het zeker en dat geeft rust.