13 Januari 2024
12:00IN NOG GEEN vier jaar van een staatshoofd gedegradeerd tot een op de vlucht geslagen veroordeelde. Dat is het lot van de eens zo statige legerleider Desiré Delano Bouterse. De man, die al zestien jaar allerlei rechtsmiddelen aangrijpt om uit handen van justitie te blijven, wil het eindresultaat van dit traject niet aanvaarden. Dat bleek vrijdagochtend toen journalisten postvatten voor de deur van zijn huis te Leonsberg.
De NDP had leden en sympathisanten opgeroepen zich ter plekke te melden om haar leider moreel te ondersteunen. Dat leverde geen grote opkomst op. Immers, een groot deel van de NDP-achterban toont zich strijdvaardig. Ze hebben niets met een Bouterse, van wie werd gedacht dat hij het hoofd zou buigen voor wet en recht. Wie zich niet liet zien en wie zich niet aanmeldden bij Santo Boma waren Desi Bouterse en ook Iwan Dijksteel.
Ingrid Bouterse-Waldring liet zich tezamen met enkele partijsympathisanten en een deel van de voorhoede van de NDP uit over de veroordeling van Bouterse. Niets nieuws onder zon kwam daaruit: ‘Het was een politiek proces’, ‘Bouterse was niet in het fort op 8 december’ en ‘de Amnestiewet geldt wel in zijn geval’. De vraag waarom het laatste bezwaar niet eerder dan na het vonnis is opgeworpen is, is niet beantwoord.
Wat wel zo is, is dat ook vrijdag weer bleek dat de case van Desi Bouterse de volle aandacht van Suriname blijft opeisen. De hoop dat het na 20 december vorig jaar, met het uitspreken van het eindvonnis in de strafzaak van de Decembermoorden, een beetje een gesloten boek zou zijn met vele zwarte bladzijdes bleek ijdel.
Daarmee maakt Bouterse zich ook schuldig aan het afleiden van de aandacht van de dingen die echt belangrijk zijn in het land. Het is januari 2024 en terwijl de kiesregeling vorig jaar is gewijzigd, loopt de NDP, die zegt te focussen op 25 mei 2025, zichzelf voor de voeten door toch weer de aandacht te vestigen op de voortvluchtige voorzitter.
En als wordt gekeken naar de voorhoede van de NDP dan is het pas een bedroevend verhaal. Het zijn veelal vergrijsde en op oude herinneringen terende mannen die vasthouden aan een beeld in hun hoofd dat al lang niet meer bestaat. Als de partij zichzelf serieus neemt en gelooft in leven na Bouterse kan ze zich de luxe niet veroorloven te blijven focussen op wat Bouterse doet en waar die is.
Vrijdag leek de NDP op een schijntje van wat ze vroeger was. Ze kon de achterban niet imponeren, kon niet bogen op een charismatische leider met visie die de achterban charmeert en ook niet op een imposante trackrecord. Het enige dat de partij nu helpt zijn de kardinale fouten die het huidige beleidsteam maakt. Zoals gebouwen en bruggen prioriteit geven boven schoon drinkwater. Op dat soort ‘cadeautjes’ hoopt de NDP grif.