Haïti

ER KOMT MAAR geen einde aan de vernietigende gevechtshandelingen tussen Rusland en Ukraïne; Israël en Hamas en dichter bij huis de toenemende spanningen in Haïti. Deze geweldshaarden hebben één ding gemeen: de humanitaire crises die voortkomen uit de gevechten. Mensen die huis en haard verliezen en op de vlucht slaan, vernielingen die elke verbeelding te boven gaan, maar vooral de tienduizenden mensen die omkomen.

In de eigen regio geeft het ‘probleem Haïti’ al geruime tijd steeds meer reden tot bezorgdheid. Caricom heeft opgeroepen tot neutralisering van het toenemende geweld. De staatshoofden van de lid landen werden door de ‘Caricom Eminent Persons Group’ bijgepraat en erkenden de belangrijke inspanningen om te komen tot politieke consensus.

De regeringsleiders zijn bezorgd over de verslechterde humanitaire en veiligheidssituatie in het land dat al tientallen jaren het toneel is van binnenlandse strijd, waarbij al duizenden, veelal onschuldige burgers zijn omgekomen en honderdduizenden ontheemd of op de vlucht zijn. Aangedrongen wordt op een politieke oplossing en een overgangsroute naar stabiliteit, duurzame vrede en ontwikkeling.

Suriname heeft toegezegd hulp te willen bieden aan een te vormen internationale veiligheidsmissie van de Verenigde Naties die naar Haïti zal worden gestuurd om te helpen de orde en veiligheid te herstellen. Nagegaan moest worden wat voor soort veiligheidspersoneel en hoeveel nodig zou zijn. In november vorig jaar hebben president Chandrikapersad Santokhi en de Haïtiaanse premier Ariel Henry tijdens diens bezoek aan Suriname ook gesproken over ‘de uitdagende veiligheidssituatie in Haïti en de noodzaak van gecoördineerde acties van de internationale gemeenschap.’

In het afgelopen jaar heeft de Verenigde Staten veel geld gegeven ter versterking van leger en politie. Er zijn intussen miljoenen US dollars geïnvesteerd voor capaciteitsversterking in de strijd tegen criminele bendes en om de veiligheid te stabiliseren. Volgens een recent rapport is de politiemacht in Haïti sterk in de minderheid ten opzichte van de milities. Als er niet spoedig verandering daarin komt, zal de controle in vele delen van het land definitief in handen vallen van bendes die dood en verderf zaaien.

Overigens, het wordt niet de eerste keer dat Surinamers zullen deelnemen aan een vredesmissie op Haïti. Dat gebeurde in 1995 al toen een gecombineerd contingent van het Nationaal Leger en Korps Politie Suriname werd gestuurd. Humanitaire steun door Suriname, in welke vorm dan ook, is toe te juichen en staat buiten kijf. Van de eerder opgedane ervaring in een soortgelijke missie kan Suriname profiteren. Maar gelet op de complexiteit van de huidige situatie is het van belang dat de manschappen zich gedekt voelen door een goede organisatie van een sterke internationale troepenmacht.

Suriname laat sinds maart vorig jaar weer Haïtianen toe voor ‘familiebezoek’. In hoeverre wordt gecontroleerd of zij na het verstrijken van de toegestane tijd daadwerkelijk terugkeren naar eigen land is niet duidelijk. Wel moet duidelijk zijn dat vreemdelingen gebruikmaken van voorzieningen en faciliteiten die voor de lokale bevolking zijn bedoeld en die moeizaam in stand worden gehouden door de overheid.