INGEZONDEN
Rabin Parmessar van NDP pleit voor een nationale discussie om toekenning mogelijk te maken van de Surinaamse nationaliteit aan de zogenaamde diaspora, Surinamers met een Nederlandse nationaliteit die buiten Suriname wonen. Een uitstekend idee, al wil ik niet pleiten voor mijn eigen zaak, wil ik geen oratio pro domo houden. Die toekenning is mogelijk op grond van het ius soli.
Dat is het recht om de nationaliteit te hebben van het land waarin men geboren is. Er bestaat in het Nationaliteitenrecht ook het ius sanguinis, het recht om de nationaliteit te hebben van jouw ouders, vader en/of moeder. Dat is dus de bloedband.
“Surinam Airways zou zelfs niet bestaan zonder Surinamers in het buitenland”
Zo kan men de nationaliteit hebben op grond van beide stelsels, al kan bipatride soms tot problemen leiden, met name wanneer een land geen eigen nationalen mag of wil uitleveren aan het andere land. Natuurlijk is het mogelijk drie nationaliteiten te hebben, van het land waarin je geboren bent, van jouw vader en van jouw moeder. Andere smaken worden te ingewikkeld.
PSA
NDP heeft het document Personen van Surinaamse Afkomst (PSA) ingevoerd in plaats van de Surinaamse nationaliteit te laten toekennen aan deze personen toen de partij daartoe in staat was, dat wil zeggen aan de macht was. Nu wil de partij eerst een nationale discussie daarover, terwijl VHP al voorstander daarvan is, althans president Santokhi heeft dat al enige tijd te kennen gegeven. Weliswaar aan geselecteerden, maar toch.
Men zou dus kunnen zeggen dat er al bijna de vereiste meerderheid daarvoor is in De Nationale Assemblee (DNA). Waarvoor is een nationale discussie dan nog nodig? Het is duidelijk dat er weinig duidelijkheid bestaat bij diehard nationalisten over hun motieven geen rechten toe te kennen aan de diaspora.
Toch voelt de diaspora zich in overgrote meerderheid verbonden met Suriname. Dat is vrij normaal. Waar je geboren bent, blijft je aantrekken. Die verbondenheid komt ook tot uiting in het dagelijks contact dat Surinamers in en buiten Suriname met elkaar hebben.
Surinam Airways zou zelfs niet bestaan zonder Surinamers in het buitenland. U moest eens weten hoeveel geld Surinamers in het buitenland, SuriNeds, overmaken naar het Suriname. Hoe u het wendt of keert, wij zijn altijd met elkaar verbonden. Wij kunnen er niets aan doen dat wij uit verschillende werelddelen naar Suriname zijn gebracht.
Er woonden natuurlijk al mensen in Suriname. Dat een deel van ons zijn heil buiten Suriname heeft gezocht, met name in Nederland, komt veelal door economische motieven. Soms natuurlijk ook door de politiek. Er gaan nogal wat Surinamers terug om in Suriname te wonen, niet alleen gepensioneerden. Kinderen en kleinkinderen willen het land van hun ouders leren kennnen.
Ondanks alles willen wij helpen Suriname op te bouwen. Dat komt omdat wij liefde hebben voor het land. Wees niet boos indien u het gevoel hebt, dat wij, SuriNeds, nogal eens denken beter te weten hoe het moet. Wanneer men een andere of bredere wereldoriëntatie heeft, is het logisch dat men verschilt in denken.
Dan komt dialoog aan de orde. Een volwassen dialoog. Wil u eraan meedoen? Welnu, als NDP en VHP het binnen de kortste keren voor elkaar hebben gekregen de Grondwet en de Kiesregeling te wijzigen ter invoering van landelijke evenredige vertegenwoordiging, waarom geen toekenning Surinaamse nationaliteit aan SuriNeds?
Rinaldo van Rhemen
De redactie van de Ware Tijd stelt lezers in de gelegenheid stukken in te zenden ter publicatie. In principe worden alle ingezonden artikelen opgenomen, tenzij de inhoud schadelijk, kwetsend of beledigend is voor derden. Stukken die worden geplaatst komen niet noodzakelijkerwijs overeen met de mening van de Ware Tijd. De redactie behoudt zich het recht voor om stukken niet te plaatsen, of in te korten of te redigeren zonder dat die uit hun context worden gehaald.