Eerlijke zelfreflectie

HET NIEUWE JAAR is alweer zes dagen oud. De Ware Tijd heeft in aanloop naar het nieuwe jaar mensen gesproken die hun visie hebben gegeven over 2023 en op de toekomst, dus 2024. Het wordt een uitdagend jaar, maar de president heeft gelijk aan het begin van 2024 wederom beloofd dat er licht komt in de tunnel.

Echter, er zijn levensgrote vraagstukken die absoluut de aandacht verdienen en die maar door weinigen zijn genoemd. De focus wordt zoals altijd gelegd op (macro) economische vooruitgang en de rechtstaat. En dan voornamelijk over de megazaak van de Decembermoorden. En hoe Suriname als voorbeeld voor de wereld mag dienen omdat een dictator via het rechtssysteem van het eigen land is berecht.

Deze zaken zijn absoluut het noemen waard en zeker belangrijk. Maar dan moet ook worden vermeld dat Suriname een rechtstaat is waarin collectieve rechten van inheemsen en marrons met de voeten worden betreden dan wel nergens worden erkend. Waar twee personen in Pikin Saron het leven hebben gelaten na confrontatie met de politie en er maanden later nog geen uitsluitsel is voor families.

Dat de staat die kennelijk zo is ingenomen met de 25 procent bezuinigingen ook geen rechtsbijstand meer betaalt voor mensen die het niet kunnen betalen. Wie geen harde SRD’s heeft, zal niet naar de rechter kunnen om zijn of haar zaak voor te leggen aan een onafhankelijke rechter. De vraag is natuurlijk: functioneert de rechtspraak zo goed wanneer een dictator kan worden berecht, maar de armen geen rechtsingang hebben? Daar moet een eerlijk antwoord voor worden geformuleerd, want in theorie is iedereen voor het recht gelijk, vandaar de blinddoek van Vrouwe Justitia.

c. Die zien de dollartekens, maar er is nog geen format in place over waar het geld in zou moeten worden geïnvesteerd om de hele bevolking erop vooruit te laten gaan, door olie en gas.

En de grootste hobbel: de goudordening. Hoe dat moet worden aangepakt, is al vastgelegd, maar op geen enkele manier is daarmee begonnen. Naar verluidt omdat er geen geld is en er wordt bezuinigd, maar politiek strategisch kan het zo zijn dat het juiste moment wordt afgewacht om te scoren met deze ordening.

Het jaar 2023 was zwaar en aan het begin van 2024 wordt de samenleving met suiker op de tong wederom zilveren bergen beloofd. Maar zonder eerlijke zelfreflectie gaat Suriname niet ver komen. Er moet dus ook naar de situatie van de kleine man worden gekeken, wanneer vooruitgang wordt gemeten.