2 Januari 2024
05:50Tekst en beeld Valerie Fris
PARAMARIBO — “Het is voor de leerkrachten een heel turbulente periode geweest. Wij kunnen verwijzen naar verschillende factoren: de onderwijsvernieuwingen die door de keel van de leerkracht zijn gedrukt zonder de nodige trainingen, de lage lonen, medische voorzieningen, leerkrachten die pas in dienst zijn en na drie maanden nog niet zijn uitbetaald en leerkrachten die moeten staan in overvolle schoolbussen vanaf Hanna’s Lust naar Geyersvlijt.” Zo kijkt Meredith Hoogdorp, bestuurslid van het Syndicaat voor Onderwijsgevenden ‘Wi Sa Strey’, terug op afgelopen jaar.
Het bestuur heeft meerdere malen aan de bel getrokken bij de regering. Aanvankelijk trok een kleine groep onderwijzers zelfs de straat op om haar ongenoegen te uiten. De groep zwol aan en de straatacties trokken de aandacht van de regering. Minister Henry Ori van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur was het niet eens met de straatacties. “Ik vind de looneisen van de onderwijzers onredelijk”, reageerde hij destijds.
“Wij hopen het beter te hebben in 2024, maar de strijd is nog niet gestreden. Wi Sa Strey!”
Die eisen kwamen neer op: SRD 5.000 aan voedingsbonnen en een Oli Moni-karta voor twee keer per maand een volle tank brandstof. De regering zegde een koopkrachtversterking toe van SRD 2.500, eerst voor zes maanden en vervolgens werd die verlengd met nog een halfjaar. De onderwijzers, die zelf ook naar president Chandrikapersad Santokhi waren gegaan, hebben uiteindelijk de eisen die zij op tafel hebben gelegd, niet gerealiseerd kunnen krijgen. Ook de acties met de gezamenlijke vakbonden in november hebben niet tot het gewenste resultaat geleid.
Hoogdorp vastberaden tegenover de Ware Tijd: “Ondanks dit alles zullen wij door moeten gaan en de regering steeds eraan herinneren dat leerkrachten net zo belangrijk zijn als elke andere factor binnen het onderwijs. Wij hopen het beter te hebben in 2024. De strijd is nog niet gestreden. Wi Sa Strey!”