De Stichting Wan Okasi, die opkomt voor mensen met een beperking, blijft pleiten voor een duidelijk transportbeleid naar de doelgroep toe. Voorzitter Aniel Koendjbiharie zegt dat de communicatie tussen de organisatie en de regering heel slecht is. “Er is geen duidelijkheid in niets voor wat betreft mensen met een beperking.”

De voorzitter benadrukt dat er ook voor wat betreft de financiële uitkeringen geen duidelijkheid is. “Wij als organisatie worden niet betrokken bij besluiten die genomen worden ten aanzien van de mens met een beperking.” Koendjbiharie zegt dat president Chan Santokhi vorig jaar een persoon heeft afgevaardigd om met de stichting te praten.

Het ging volgens de voorzitter erom dat de problemen van de organisatie moesten worden aangehoord, terwijl de stichting actiepunten op papier moest zetten. “Tot de dag van vandaag liggen de actiepunten nog daar op het kabinet van het staatshoofd. Er is niets uitgevoerd”, aldus Koendjbiharie tegenover Suriname Herald.

Een voornaam aandachtspunt is het transport van mensen met een beperking. Koendjbiharie: “We roepen al een hele tijd om het beschikbaar maken van betaalbare zorgvervoer en transport voor mensen met een beperking, maar dat blijft uit.” De stichtingsvoorzitter stelt verder dat indien het transportprobleem niet wordt opgelost, dat ook niet zal gebeuren met de andere problemen.

Koendjbiharie meent dat het gebrek aan adequaat transport andere problemen veroorzaakt. Hij legt uit dat middels het beschikbaar stellen van zorgvervoer de mensen uit hun isolement worden gehaald.

“Je creëert op deze manier mogelijkheden dat ze ergens een baan kunnen vinden, zich kunnen gaan ontspannen of een opleiding volgen. Maar als er geen transport is voor mensen met een beperking, worden ze nog meer beperkt.”

De Wan Okasi-voorzitter merkt op het stuk van transport voor de doelgroep gebrek aan beleid bij het ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting. Hij ziet veel personen zich nu opwerpen als zorgvervoerders, terwijl deze sector om zorgvuldigheid en geduld met de mensen met een beperking vraagt. Koendjbiharie spreekt van een wildwestsituatie, vreest ongewenst gedrag en pleit daarom ervoor dat het ministerie zaken aan banden legt.