Kerst

GANGA / Sharda Ganga

‘at denk je dat gaat gebeuren op 20 december?’ werd me vaker gevraagd in aanloop naar die dag. Ik moest steeds weer eerlijk bekennen dat ik me dat niet had afgevraagd. De tijden dat ik met spanning de zittingsdagen van het 8 decemberproces zat af te wachten, liggen al geruime tijd achter me. Immers, het was een gebed zonder einde. Elke keer weer een stap vooruit en dan weer een stap achteruit, wachten, traineren, gedoe.

Ik bewonderde de mensen die zich met evenveel energie en verve vanaf de marge, waar ook ik sta als niet direct betrokkene, hun ziel en zaligheid in de discussie gooiden, nachtenlang speculeerden over de zet van het OM en de tegenzet van Kanhai en de tegentegenzet van de spin Bouterse en dan de contrategenzet en wat als dit en wat als dat. Het duizelde me. Er waren teveel bewegende pionnen voor mij, om er hout van te snijden. Ik wist wat ik wilde, maar ik durfde niet te hopen.

Toen auditeur-militair Roy Elgin in 2017 twintig jaar gevangenisstraf eiste tegen de verdachte Bouterse stokte mijn adem even. Nooit gedacht dat ik dat zou meemaken! Hetzelfde dacht ik ook toen in 2007 het strafproces begon; nooit gedacht dat ik dat zou meemaken. Toen woensdag het verlossende woord kwam, realiseerde ik me dat ik eigenlijk vooral bezig was met het managen van mijn verwachtingen. Wie weinig verwacht, raakt niet zo snel teleurgesteld.

Eenenveertig jaar en twaalf dagen hebben we gewacht op deze uitspraak. Ik heb geen moment van opluchting gevoeld. Want, wat nu? Gaat hij gratie vragen, gaat hij de bak in? Gaat hij martelaar spelen? Ook nu speculeer ik niet. Ik zie wel. Want wie weinig verwacht, raakt niet zo snel teleurgesteld, dat klopt. Maar belangrijker is: er zijn genoeg mensen die zich vol overgave inzetten voor gerechtigheid en ik heb het volste vertrouwen in hen.

Ik kijk liever vanaf afstand toe. Me verbazend over mensen aan beide zijden van die kloof die ons land al langer dan veertig jaar diep verdeelt. Het blijft verbazen dat zovelen met een dikke balk in beide ogen rondlopen. Niet omdat u Bouterse een moordenaar noemt en vindt dat hij moet worden opgesloten voor de rest van zijn leven, betekent dat automatisch dat u een mensenrechtenwonder bent. Aan de andere kant heb ik er grote moeite mee dat sommigen zichzelf mensenrechtenwonders vinden, op elk gebied, behalve als het om Bouterse gaat.

Niet omdat u vindt dat Bouterse een held is omdat hij een leider is, want hij is een leider omdat hij een held is, of nee, hij is een leider omdat hij het land heeft geleid (u ziet, ik probeer nog steeds uit te vinden wat zijn positieve wapenfeiten zijn in historisch perspectief), en hij nu is veroordeeld, wil dat zeggen dat het proces een politiek proces was. Want als de uitslag anders zou zijn geweest, dan zou u de rechters en het OM prijzen zoals we de regengoden prezen na de El Niño-droge tijd.

Als het straks kerst is, denk daar eens even goed over na: wat zijn de waarden die heilig zijn voor u? De kerk is de plek bij uitstek om daar over na te denken. En kerst de tijd om dat te doen. (Uiteraard geldt dat ook voor de heilige dagen en gebedshuizen van alle religiën). En bedenk ook: een waarde is pas een echte waarde als het geldt ongeacht de persoon, uw relatie tot die persoon en de omstandigheid. Waarden zijn geen kleren die u aan en uit kunt trekken naargelang het u beter uitkomt.

Ik noem bijvoorbeeld respect voor een mensenleven, juist als u oppermachtig bent. Maar ook medemenselijkheid zonder aanzien des persoons. Eerlijkheid ongeacht de persoonlijke consequenties. Hoe fraai zou het zijn als we pakketjes met waarden als kerstcadeau konden geven aan elkaar en aan de mensen die zich leiders wanen.-.

[email protected]