20 december

NA RUIM VIJFTIEN jaar hun recht op een eerlijk proces uitputtend te hebben gebruikt en beleefd, is het op woensdag 20 december tijd om het eindoordeel van de rechter aan te horen. Het wordt de dag waarop na meer dan 41 jaar recht wordt gedaan aan de vijftien slachtoffers die in december 1982 het leven lieten. De vijftien slachtoffers die de ‘luxe’ van een eerlijk proces werd ontzegd, waar de verdachten nu wel gebruik van kunnen maken.

Op zaterdag werd er een massameeting gehouden door de NDP waarbij Desi Bouterse, de hoofdverdachte van deze moorden, instructies zou geven over hoe te handelen op 20 december. Van alles gebeurde op het podium in Ocer. Het leek even een gospelconcert, vervolgens een afscheidsfeestje en later weer een mobilisatiecampagne waarbij de ‘onderbuikgevoelens’ van grote delen van de NDP-achterban naar boven kwamen.

Maar wat niet kwam, was een instructie en een pad hoe verder na een veroordeling of vrijspraak. Eigenlijk de signatuur van de NDP: kritiek op de rest, geen zelfreflectie en een weg vooruit is in geen velden of wegen te bekennen. Maar wat niet uit het oog moet worden verloren is dat we met elkaar verder moeten.

Of Bouterse nou wel of niet wordt veroordeeld, gratie krijgt of niet, we moeten verder met het land. Dat houdt in dat we het gezond moeten laten prevaleren en meer moeten houden van het land, dan van een toevallige voorzitter van een politieke partij. Eens de grote leider van de zelf geproclameerde revolutie, nu een oude man die steeds meer kenmerken van vergane glorie laat zien.

Trouwens, het leven heeft Bouterse niet gespaard. Zijn zoon Dino zit in de gevangenis en zijn kleinzoon heeft hij verloren aan het leven waar zijn grootvader hem aan heeft blootgesteld. Voorwaar geen makkelijke ervaringen. Met zijn sigaret en borrel in de hand heeft hij zich daar doorheen geslagen. Maar nu wacht hem de grote dag waar zijn vrijheid mogelijk in het geding komt. Dat zullen rechter, Justitie en Defensie en mogelijk ook de regering bepalen, indien hij gratie vraagt.

Het volk mag zichzelf een compliment geven. Het heeft zich gedurende dit proces voorbeeldig gedragen. Ondanks de meningen niet altijd op één lijn waren, zijn het proces en de uitslagen tot nu gedragen als het Suriname dat we zijn: vredig, vredelievend en schokabsorberend.

Ook op woensdag is het van belang dat de samenleving zich voorbeeldig gedraagt. Suriname is een rechtstaat en daar heeft ook de NDP voor gekozen. Dan moeten de uitspraken van die rechtstaat ook worden gerespecteerd. Zoals Bouterse het zaterdag zo mooi verwoordde: ‘Er is geen weg terug als je eenmaal een keuze hebt gemaakt.’ Boontje zal altijd om zijn loontje komen, altijd!