16 December 2023
12:00HET IS RONDUIT schandalig: allerlei ingrepen worden gedaan om de gezondheidszorg in het land aan te pakken, maar de factor mens is geen prioriteit. Het lijkt alsof de ministers van Financiën en Planning en Volksgezondheid, Stanley Ragoebarsing en Amar Ramadhin, op het puntje van hun stoel zitten te wachten totdat iets als artificial intelligence de ‘handen aan het bed’ overbodig maakt. Het is de zoveelste staking in korte tijd van het ziekenhuispersoneel.
De gezondheidssituatie in het land zit in een neerwaartse spiraal en een vicieuze cirkel vast. Doordat de situatie in Suriname met rassen schreden achteruit is gegaan, hebben vele verpleegkundigen het land verlaten. En de stroom blijkt nog niet te zijn opgehouden.
Minister, terwijl het gras groeit sterft het spreekwoordelijke paard dat de handen aan het bed vertegenwoordigt.
En terwijl ziekenhuizen zich door het geringe aantal personeelsleden genoodzaakt zien minder patiënten op te nemen, mannen en vrouwen samen te zetten en minder zorg te verlenen, is het aan de andere kant de regering die het personeel dat er nog is steeds laat of niet betaalt. Het lijkt bijna opzet, want hoe kan het dat de uitbetaling consequent laat is.
De Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank (IDB) heeft een onderzoek gelast naar de armoede in Suriname. Daarbij is ook de gezondheidssituatie van de samenleving meegenomen. Het blijkt dat grote delen van de samenleving het niet kunnen opbrengen om meer een verzekering af te sluiten. Wie niet is verzekerd, zal de dokter ook niet snel bezoeken. Artsen en ziekenhuizen derven daardoor inkomsten en kunnen de vaak heel dure faciliteiten en apparaten in de instellingen niet onderhouden.
Dan is de vicieuze cirkel rond. Mensen kunnen de zorg niet betalen, ziekenhuizen kunnen apparatuur en faciliteiten niet meer onderhouden, de overheid doet daarbij een duit in de zak door het nog aanwezige personeel als bedelaars te behandelen. Er moet hierin een doorbraak komen, want de rest van de regering staat erbij en kijkt ernaar.
Nu zal minister Ramadhin niet zo blij zijn met de kritiek, want hij zwoegt zich kennelijk blauw door plannen te maken. We krijgen een zorgautoriteit en er komen maatregelen om de sector te verbeteren. Maar minister, terwijl het gras groeit sterft het spreekwoordelijke paard dat de handen aan het bed vertegenwoordigt.
De verpleegkundigen die de dagelijkse prijzen in de winkels moeten betalen, die vanaf januari weer SRD 1 meer moeten betalen voor benzine, het water staat het tot aan de lippen. Het minste dat de regering kan doen is de gemaakte afspraken met de verpleegkundigen nakomen. Het is een kleine moeite en het zal een wereld van verschil maken. Niet voor niets zegt men ‘korkori ede, yu sa kisi loso’. En die kori kori hebben de mensen in de zorg dubbel en dwars verdiend.