Tekst en beeld Tascha Aveloo
PARAMARIBO — Met een grote ‘hiep piep piep … hoeree’ wordt het zevende Sranan Fosten Fesa door ‘Tant’ Syane’, alter ego van Rosita Leeflang geopend op De Pier van Hotel Torarica. Een waar ‘tuinfeest’ waar alle gasten zich, veelal in hun kimona, koto of andere outfit hebben gehesen met de dansschoenen aan. De sfeer was woensdagavond buitengewoon aangenaam. Hoogtepunt was de uitreiking van de kaseko grani awards.
Het is een drukte van jewelste en zoals een bekend lied zegt ‘A oso ben furu te na baka gadri’. Na de eerste set kaseko klassiekers, gepresenteerd door een gelegenheidsband onder leiding van Walther Muringen, is er een korte pauze om de dansende mensen op adem te laten komen. De band heeft een bezetting van diverse voorzangers, onder wie Lucretia Muringen, Blacson, Lloyd Darson, John Jones, Pila, Jane en een speciaal optreden door Cyriel Lamesie. Gezamenlijk zorgen zij voor een leuke interactie met elkaar en het publiek.
“We hebben voor Mighty Linka gekozen, omdat hij een levende kaseko legende is, die een aantoonbare bijdrage heeft geleverd aan deze muziek”
Rosita Leeflang
Vaker
“Mi kanto ma mi de ete”, klinkt het, terwijl er vrolijk op wordt gedanst, waarbij de zweetdruppels er letterlijk vanaf vallen. De vrouwen proberen heftig met hun waaiers wat koelte toe te waaien.
Carlo Coster en zijn echtgenote en een bevriend koppel maken voor de derde keer een Sranan Fosten Fesa mee. “Op deze leeftijd als zestigplussers hebben we niet zoveel evenementen waar we muziek horen die wij fijn vinden. Ik ben een echte muziekliefhebber en houd bijvoorbeeld van die moderne Afro-beat muziek, maar ik kan er niet op dansen.”
Zijn vrienden geven aan dat er wellicht vaker dan één keer per jaar zo een groots owru ten kaseko feest moet worden gehouden. “Maximaal twee keer, want wij ouderen gaan niet vaak meer uit. En op zo een event zie je ook veel kennissen van vroeger. Mi miti wan man nanga suma mi ben sidon na technische school.”
Mighty Linka
Na de pauze is het tijd voor het uitreiken van de ‘Kaseko grani awards’. Legendes als John Jones, Imro Lieuw A Ngie en Rudi Spa hebben bij voorgaande edities al zo een grani ontvangen. Deze keer zouden drie awards worden uitgereikt, maar alleen de legendarische Leendert Reigman bekend als Mighty Linka, die onlangs zijn zeventigste jaardag vierde, was aanwezig. De andere twee personen krijgen hun award op een later moment. Om die reden wilde de organisatie hun namen niet prijsgeven.
Met Conjunto Latinos werd Mighty Linka populair, maar hij zong in Nederland ook met onder meer Moksi Morion en Master Blaster. Enkele van zijn bekendste hits waren ‘Temre man’ en ‘Kapalasi’. Reigman is geboren in Commewijne en mocht als kind geen muziek maken van zijn ouders, maar hij deed het toch en uiteindelijk belandde hij in de Surinaamse muziekindustrie.
Leeflang: “We hebben voor hem gekozen, omdat hij een levende kaseko legende is, die een aantoonbare bijdrage heeft geleverd aan deze muziek.” Hij kreeg de award uitgereikt door Cultuurdirecteur Roseline Daan, die hem bedankte voor zijn unieke bijdrage aan de kaseko.
Linka werd vervolgens ‘uitgedaagd’ om wat van zich te laten horen. Hij gaf daaraan gehoor en zong de opzwepende poku ‘Kapalasi’ geheel onvoorbereid. De band begeleidde hem daarbij voortreffelijk. De artiest van weleer bewees met dit optreden dat hij de ‘kaseko saus’ nog steeds heeft.
Blijven swingen
“Wow, wat een drukte, wat een mooie mensen”, lacht misi Arlinda Telgt. Zij, haar zus en een vriendin – alle drie twintigers gekleed in kleurrijke kimona – swingen erop los. Daar het allergrootste deel van het publiek ‘flink wat ouder’ is, vallen deze jonge vrouwen op.
Ze stellen alle drie dat ze houden van de ‘oude kaseko’ en dat ze die hebben meegekregen van hun grootouders. “Die oude muziek blijft swingen; wanneer die kamalama zo klinkt, de muziek naar een climax gaat en de band sneller gaat spelen, ben je niet ‘normaal’ als je blijft zitten”, giert het trio luid. Tot in de kleine uurtjes werd nog flink gedanst.