6 December 2023
14:00SERIEUS!? / Ivan Cairo
Met enige verbazing volgde ik dinsdag de ontwikkelingen in het parlement toen voor de zoveelste keer de open marktoperaties (OMO) van de Centrale Bank om het teveel aan in omloop gebracht geld tijdens de vorige regering op te dweilen aan de orde werden gesteld. Van sommige parlementariërs kan ik de bezorgdheid na de mededeling van minister Stanley Raghoebarsing begrijpen. Zijn ministerie, Financiën en Planning, zal de rente op de OMO, in totaal al zo een slordige SRD 4,5 miljard, moeten ophoesten. Ik kan sommige assembleeleden dus begrijpen wanneer ze een beetje boos reageren dat lanti, de belastingbetaler, uiteindelijk deze rekening zal betalen.
Maar voor de geveinsde verontwaardiging van bepaalde assembleeleden behorende tot de coalitie tijdens de vorige regering heb ik totaal geen begrip. Die verontwaardiging was totaal misplaatst en heb ik gemist toen begin 2020 duidelijk werd dat een groot deel van de kasreserve van de particuliere banken die in bewaring was bij de Centrale Bank, was verdwenen. Niet gestolen, maar zonder de banken in kennis te stellen, onrechtmatig gebruikt voor reguliere betalingen van overheidsuitgaven, zoals de aanschaf van aardappelen en uien.
“En dit zijn nou net de gedragingen die mensen afkeer doen krijgen of hebben van de politiek en politici in Suriname. Die hypocrisie. Die huichelachtigheid. Die drey ai“
In plaats van toen verontwaardigd te zijn en de regering tot de orde te roepen, werd verdedigd dat andermans geld was gebruikt om de staatshuishouding draaiende te houden. En dit zijn nou net de gedragingen die mensen afkeer doen krijgen of hebben van de politiek en politici in Suriname. Die hypocrisie. Die huichelachtigheid. Die drey ai.
“De samenleving zal uiteindelijk de prijskaart van de OMO-rente moeten betalen”, zei minister Raghoebarsing. Als burger steekt dat, want de Centrale Bank moet al rente betalen op de misbruikte kasreserve en nu moet ook de OMO-rente uit onze zak komen. In ieder geval heeft de bewindsman duidelijk gemaakt dat wie denkt dat hij governor Roemer vanwege de OMO de bons zal gegeven buiten de waard heeft gerekend.
Roemer gaat nergens, was de duidelijke boodschap richting Asiskumar Gajadien die al geruime tijd roept om het hoofd van de bankpresident. We moeten hem juist dankbaar zijn, zei de bewindsman, dat hij bereid is en ook maatregelen treft om de financiële en monetaire troep waarmee hij werd geconfronteerd op te ruimen. Als hij dat niet had gedaan zou de inflatie hoger zijn. Maurice blijft voorlopig dus rustig aan de Waterkant, tenzij hij er zelf de brui aan geeft.
De schuld moet worden gelegd waar die moet worden gelegd, vindt Raghoebarsing: bij toenmalig minister van Financiën, Gillmore Hoefdraad. Vast staat dat er “dingen zijn fout gegaan” bij aanvang van de OMO. Maar gaan ze in de ban? Oh, no! Voorlopig niet.