1 December 2023
16:05door Euritha Tjan A Way
MOENGO — Wie een beperking heeft in Moengo en omgeving heeft niets en nogmaals niets te doen. Een droevige situatie waar Tressna Pinas wat aan wil doen. “De mensen hebben geen plek voor ontspanning of educatie en eigenlijk hebben ze geen leven.”
Terwijl zij dat aan de Ware Tijd vertelt, loopt een 45-jarige man langs die haar om hulp vraagt. Hij praat moeilijk, dus ze gaat wat dichter bij hem staan. Na de conversatie loopt ze terug. “Dat is één van de heren. Hij heeft een enkelvoudige beperking, maar zijn broer heeft een dubbele beperking. Zo roepen de mensen mij vaak om te trachten een oplossing te brengen voor hun problemen”, legt Pinas uit.
“Het is niet voor mij, het is voor hen. Ze hebben ook recht op een beetje ontspanning”
Geen school
Pinas is geboren en getogen Moengonees. Ze was voorheen leerkracht, maar nu doet ze vooral werk voor het directoraat Cultuur in het district. Daarnaast heeft ze een vereniging die jongeren belangrijke elementen van de Aucaanse cultuur bijbrengt. “Door mijn werk kom ik veel van deze mensen tegen. En ik zie het: ‘mensen schamen zich voor hun kinderen met een beperking’. Soms weet je niet eens dat er een kind of een volwassene met een beperking in het huis aanwezig is. Daarnaast zijn er veel ouders die moeten hosselen. Veel mensen met een beperking zitten dan thuis te zitten.”
Ze vertelt dat er vóór de Binnenlandse Oorlog een school genaamd ‘De Ark’ was op de plek Schiphol in Moengo. “Daar kregen de kinderen met een beperking les. Maar na de Binnenlandse Oorlog hebben mensen dat gebouw gekraakt, dus er is geen school meer daar. Vroeger had ook elke school een klas voor speciaal onderwijs. Ook die is er niet meer”, zegt Pinas.
Ze stelt dat er in Moengo meer dan honderd kinderen en volwassenen zijn met een beperking. “Maar ouders weten zich geen raad met hen. Ze krijgen misschien wel steun van de overheid, maar dat is eten en drinken. De ouders weten niet hoe te doen met educatie. Zo een kind wordt volwassen, maar niet zelfstandig”, legt zij de lange termijn verwachtingen uit voor deze kinderen.
Initiatief
Pinas heeft vaker leuke projecten met hen gedaan. Het volgende project is gepland voor 9 december, de ‘Internationale dag voor mensen met een beperking’ en vindt plaats in de recreatiezaal van Moengo. “Ik ben naarstig op zoek naar sponsoring, mensen die willen helpen. Het is niet voor mij, het is voor hen. Ze hebben ook recht op een beetje ontspanning.”
Pinas beschrijft haar zoektocht naar geld bij verschillende instanties. “Voorheen toen mensen meer geld hadden, ging het nog, maar nu … het gaat heel moeilijk”, verzucht ze. Op de vraag of ze heeft aangeklopt bij vicepresident Ronnie Brunswijk, voorzitter van De Nationale Assemblee Marninus Bee of parlementariërs van het district om te helpen werken aan een oplossing voor deze groep, wil Pinas niet te veel kwijt. Ze houdt het op: “Ik had meer van ze verwacht, voor het district.”
Pinas is blij met elke steun: “Ik heb al wat donaties binnen. De chef-kok van Torarica wil helpen en er zijn ook andere kleine bijdragen. Dus ik vraag of er meer mensen kunnen helpen. We mikken op vijftig deelnemers, omdat we de mensen met een meervoudige beperking helaas niet kunnen opvangen. Daar hebben we de ervaring niet voor.”
De bedoeling is om op 9 december de aanwezigen een leuke tijd te bezorgen met entertainment, eten en drinken. “Het liefst geef ik ze ook een leuk pakketje mee. Ze krijgen namelijk zelden iets dat werkelijk voor henzelf is”, zegt Pinas.