Profsporter

MET DE INTRODUCTIE van profvoetbal in Suriname lijkt het interessant om onderzoek te doen naar het persoonlijke leven van de direct betrokkenen. Dat zijn spelers, bestuursleden en andere begeleiders van de professionals. Er zal wel veel moeten gebeuren, wil Suriname boven het bereikte plafond verder groeien, om enigszins tenminste in de regio een vuist te maken.

Een ernstig beroep zal worden gedaan op discipline, juiste houding en levensstijl. Een levenshouding die vooral voor de profsporters nieuw zal zijn. Ze zullen moeten breken met het amateurisme dat haast onbeperkte vrijheden geeft. De keuze om beroepssporter te zijn brengt verplichtingen met zich mee. De spelers worden nu meer dan ooit dragers van het product dat zij voortbrengen.

Er wordt veel meer van hen verwacht, dan toen zij als amateur rustig bleven slapen en de training niet bezochten omdat het regende of omdat zij het zo fel begeerde vervoermiddel niet kregen. Huiselijke omstandigheden zullen ook geen opgeld meer doen als argument om niet te trainen. Geen enkele sponsor zal soortgelijke excuses aanvaarden.

Profvoetbal is een beroep zoals vele andere met een arbeidsovereenkomst waarin de rechten en plichten zijn bepaald tussen werkgever en werknemer. In Suriname is er geen ervaring met de rechtspositie van beroepssporters. De beloningsstructuur zal waarschijnlijk afhangen van vergelijkbare voorbeelden in de wereld of worden bepaald naar de grillen van de clubfinanciers.

Een panklaar model hoe om te gaan met de rechtspositie van de sporter is er vermoedelijk niet. Zover er geen diepgaande gesprekken tussen ouders en aankomende beroepssporters zijn geweest over het ondertekenen van een contract met de club, is het aan te bevelen dat alsnog te doen. Althans, voor spelers die nog minderjarig zijn. De huidige situatie in Suriname is dat de meest talentvolle spelers onder de negentien jaar zijn en behoren tot de schoolgaande jeugd.

Een volledige baan als voetballer kan met zich meebrengen dat het strakke systeem dat resultaatgericht is, niet valt te combineren met het huidige schoolsysteem. Hoewel vanuit wordt gegaan dat het laatste woord en de keuze beroepssporter te worden bij de sporter ligt, indien meerderjarig, inzichten van de ouders een bijdrage kunnen leveren tussen voordelen die de beroepssport heeft boven een schoolcarrière of omgekeerd. Voor volwassenen werkzaam bij de clubs gaat ook een nieuwe wereld open.

Het is niet duidelijk of zij hun huidige riante, vaste maatschappelijke positie zullen opgeven om in dienst te treden van de SVB of een club. Een vraag die zich overigens ook opdringt is hoe clubs die nu al als amateurorganisatie financieel het hoofd nauwelijks boven water kunnen houden, de kosten zullen dekken die gepaard gaan met een prof organisatie. Want die zullen beslist vele malen hoger zijn dan nu het geval is.