25 November 2023
08:08Suriname verwelkomde 48 jaar geleden op 25 november de eigen staatkundige onafhankelijkheid en werd kort daarna als 144ste onafhankelijke staat erkend door de Verenigde Naties. Middels verschillende activiteiten en handelingen op het Onafhankelijkheidsplein werd de Onafhankelijkheidsdag ingeluid.
Een bijzondere activiteit was de vorming van de allereerste menselijke Surinaamse vlag in kleur. Achter de organisatie van deze bijzondere gymnastrade stond de gerenommeerde Surinamer en gymleraar, Roman George van Leeuwaarde. In verband met de 48ste herdenking van de Onafhankelijkheidsdag is het gepast hem postuum te eren.
“Zonder meer mag worden gesteld dat het door hem aangereikte vonkje uiteindelijk mede heeft geleid tot een opwekking van de jeugd van de EBGS in de periode 1976-1985”
Veel mensen noemden hem voor het gemak Roman. Weer anderen ‘Vale’, een afkorting van zijn lange samengestelde achternaam. Hij werd geboren op 13 augustus 1945 en overleed op 11 september 2023. Om een goed beeld te vormen van deze veelzijdige Surinamer laten wij verschillende mensen, die hem in één of ander verband hebben gekend, aan het woord.
Jongeren en het evangelie
Leo Schalkwijk beschrijft hem als een motor achter de opwekkingsbeweging onder de jeugd van de Evangelische Broedergemeente in Suriname (EBGS). Korte tijd na de onafhankelijkheid van Suriname maakten mensen in deze gemeente zich zorgen om de jeugd in de gemeente en voelden de roeping daar iets aan te doen.
Het probleem was dat geen van hen ervaring had met het jeugdwerk. Door de leiding van de Heer kwamen zij in contact met broeder Roman, die eveneens een grote drang had om jongeren met het evangelie te bereiken, met dit verschil, dat hij wél de nodige ervaring had. En zo begon het contact tussen hem en de ontwakende jeugdleiders van de EBGS.
Hij verzorgde (in het toen nog oude houten gebouw van de Stadszending aan de Burenstraat) Bijbelstudies, gaf aanwijzingen hoe het jeugdwerk zou kunnen worden gedaan en zorgde met zijn enthousiasme en zijn gitaar altijd voor een opgewekte sfeer. Heel veel liederen heeft hij de jongeren toen aangeleerd, waaronder ‘Dat moet weten iedereen, wie Jezus is!’
“Zijn inzet en bijdrage toen zijn niet zonder resultaat gebleven. Zonder meer mag worden gesteld dat het door hem aangereikte vonkje uiteindelijk mede heeft geleid tot een opwekking van de jeugd van de EBGS in de periode 1976-1985. Een doorbraak, die tot en met heden merkbaar is”, aldus Schalkwijk.
Bidder
Bij stichting Kinderevangelisatie Genootschap Suriname (Kegs) was Roman actief betrokken als bidder. Bij de start van dit evangelisatiewerk was hij voorzitter van het bestuur. Hij is meerdere malen gekozen in deze functie en droeg bij aan het schrijven van de statuten van de stichting.
Met zijn overtuigingskracht heeft hij anderen aangespoord om het evangelisatiewerk onder de kinderen ook te brengen op scholen, bijvoorbeeld de Christelijke School, Oranjeschool en Sint Aloysiusschool. Ook gaf hij de eerste aanzet voor het organiseren van kinderkampen door de stichting.
Olivia Williams van stichting Kegs: “Roman van Leeuwaarde was door God ervan overtuigd dat ook de kinderen moesten worden bereikt met het evangelie. Hij was onze trouwe donateur en schonk de organisatie geld, goederen en besteedde er ook kostbare tijd aan. Ook toen hij bestuurslid af was, bleef hij als vrijwilliger en adviseur zijn krachten geven aan het kinderwerk.”
Baptistenpredikant Carlo Schuster: “Roman was in 1996/1997 voorzitter van stichting Scholen met de Bijbel. Hij nam van mij over, omdat het werk bij Radio Shalom al mijn tijd en aandacht opeiste.” Roman is tot aan zijn dood voorzitter geweest van de stichting.
Roman, een waardige broeder binnen de Wesleyaanse Gemeente, heeft jaren gediend in diverse functies. Hij was onder meer assistent-pastor, oudste, kamporganisator, bijbelschooldocent, afgestudeerde van de Apollos Bijbelschool, voorzitter van het bestuur van de Wesleyaanse Bijbelschool, lid van verschillende commissies en predikant.
Samen met zijn vrouw heeft hij zich ingezet om te helpen het kerkgebouw van de Wesleyaanse Gemeente Immanuel te Geyersvlijt op te zetten. Gedurende de periode van de Covid-19-pandemie heeft Roman de gemeenteochtendwijding op de maandag trouw en met passie verzorgd.
Onderwijs
Volgens Iwan Tseng, docent van het Christelijk Pedagogisch Instituut (CPI), kan het vakmanschap van Roman in drie fasen worden onderverdeeld: docent CPI, docent Instituut voor de Opleiding van Leraren (IOL) en sportdeskundige. Tseng heeft Roman niet echt persoonlijk gekend, maar als zijn docent op het IOL en later (1983) als collega-docent op het CPI was Roman zijn goeroe. Tseng: “Zijn vele adviezen en wijze lessen hebben mij gevormd tot vakdidacticus. Samen hebben wij op het CPI 33 jaren onze krachten gegeven.”
Volgens hem was Roman een bewogen mens, een visionair en veelzijdige vakman. Zo heeft hij aan de wieg gestaan van de oprichting van de Vereniging Lichamelijke Opvoeding Sport en Spel (Vloss) op 15 juli 1980. Op het eerste Vloss-seminar op het CPI in de jaren tachtig was Roman samen met Purcy Tjon Pian Gi (wijlen) de keynotespeaker. Ook daarna was hij op alle Vloss-congressen aanwezig.
Dat Roman langer dan vijftig jaar docent was, waarvan dertig jaar als onderdirecteur, spreekt boekdelen. “Een lesboer die zijn hart en ziel had verpand aan de lichamelijke opvoeding (LO), waardoor nu op veel scholen het bewegingsonderwijs of de sport actief is. Zijn specialisaties waren turnen, bewegen op muziek, vakdidactiek en stage. Roman was een uitmuntend stagebegeleider, zowel op het CPI als op het IOL. Hij was ook voorzitter van de examencommissie LO en gecommitteerde op verschillende middelbare scholen. Hij was een uitstekende collega waarbij samenwerken en dienstbaarheid en de leerling centraal stonden.”
Op 10 oktober 2010 kreeg ‘Vale’, zoals CPI-collega’s hem noemden, een speciale award als roostertechnicus. Hij offerde zijn vakanties op om elk schooljaar het CPI-rooster te maken. Ook toen hij onderdirecteur af was.
Op het IOL begon hij in de jaren zeventig als deeltijd docent bij het vak Bewegen op muziek. Tot 2020 was Roman op één of andere manier betrokken bij de opleiding LO. Als leraar Sportieve Recreatie was hij belast met de coördinatie van het jaarlijkse kamp. Hij verdiepte zich in de geschiedenis van de LO nationaal en internationaal en verzorgde het vak LO op de LO-MOA- en MOB-opleiding.
Hij is schrijver en architect geweest van de nieuwe module Theorie van de Lichamelijke Opvoeding, die in opdracht van de leiding van het IOL en de Opleidingscoördinator LO moesten worden geschreven. Vanwege zijn goede medische kennis verzorgde hij ook de modules Praktische Anatomie en Praktische Fysiologie op het IOL en de opleiding Lobos.
Overal was hij een geliefde docent voor de studenten. Hij verstond de kunst de leerstof inspirerend en motiverend te presenteren, zodat elke student hem begreep. Gezien zijn ruime ervaring heeft Roman ook studenten voor hun master paper MOB (scripties) begeleid. Roman was deeltijddocent op diverse sportopleidingen, waaronder voor militairen, Coas en Regional Sports Academy.
Familieman
Samen met Ewald Lieuw Kie Song coördineerde hij de gymnastrade in het Suriname Stadion in de nacht van 24 op 25 november 1975 in verband met de onafhankelijkheid. En in 1985 bij tien jaar viering onafhankelijkheid heeft hij samen met Lieuw Kie Song weer met duizenden kinderen op de wielerbaan in het AK-stadion de menselijke Surinaamse vlag gevormd op de tonen van de populaire ‘Song for the Children’ van Oscar Harris. Hoewel Roman geen actieve sportman was, mag zijn bijdrage aan de Surinaamse sportwereld niet worden vergeten.
Roman was een lieve, behulpzame, geduldige en zorgzame echtgenoot die graag het koken van zijn vrouw overnam. Hij maakte de heerlijkste gerechten en nodigde graag mensen uit om van zijn kookkunsten te komen genieten.
Als vader was hij zeer toegewijd aan zijn kinderen. Hij stimuleerde hen in de sport en bij studie en ook in het geestelijk leven stond hij altijd voor hun klaar en was behalve vader adviseur en mentor.
Ook voor zijn kleinkinderen kende zijn liefde en zorg geen grenzen. Hij stond altijd voor hen klaar en stimuleerde ze voor goede school- en sportprestaties. Na elk zwemdiploma kregen ze een medaille van opa om hen te stimuleren door te zetten.