Gemiste kans

MET VEEL FANFARE is donderdag het officiële startsein gegeven voor de bouw van een vergadercomplex voor De Nationale Assemblee. Echter, de bouwactiviteiten begonnen al een paar dagen eerder.

Deze kwestie heeft de afgelopen dagen aandacht in de media getrokken door de controverse eromheen. De laagste inschrijver, die aanvankelijk al was geïnformeerd dat het bouwcontract hem was toegewezen, werd om nog onduidelijke redenen uiteindelijk gepasseerd en de hoogste inschrijver kreeg de gunning.

Dit leidde ertoe dat de Algemene Aannemersvereniging de regering per brief heeft gevraagd om dit vermeende onrecht ongedaan te maken en de bouw onmiddellijk te stoppen. Ook politieke partijen in het parlement hebben om opheldering gevraagd en zich gedistantieerd van de huidige gang van zaken.

Voorts blijkt dat de Unesco-commissie, die gaat over zaken die te maken hebben met de Wereld Erfgoedlijst, negatief heef geadviseerd over de bouw volgens het ontwerp dat door Suriname ter beoordeling aan de Unesco was aangeboden. Het ontwerp voldoet niet aan de richtlijnen van Unesco en het risico bestaat dat de historische binnenstad van Paramaribo van de Wereld Erfgoedlijst wordt gehaald. Suriname heeft zich meer dan twintig jaar geleden vrijwillig geconformeerd aan de regels en richtlijnen van Unesco voordat de binnenstad op de Wereld Erfgoedlijst werd geplaatst.

Waar verwacht zou worden dat president Chandrikapersad Santokhi in deze controversiële kwestie leiderschap en staatsmanschap zou tonen, is juist het tegenovergestelde gebleken. Hij was pontificaal aanwezig bij de officiële start van de bouw en verrichtte daar handelingen, zoals het onthullen van het bord waarop de informatie over het project is aangegeven.

In geen enkele toespraak is gesproken over de afwijzing door Unesco. De indruk werd gewekt alsof de kritiek komt van politieke tegenstanders van de regering. Dit neigt naar misleiding van de samenleving. Is de Unesco-commissie ook ‘jaloers’ op de coalitie en de regering, zoals Mahinder Jogi, voorzitter van de bouwcommissie van het parlement, de kritiek heeft weggewuifd?

Parlementsvoorzitter Marinus Bee verschool zich achter het argument dat De Nationale Assemblee niet deskundig is en daarom de zaak heeft overgedragen aan het ministerie van Openbare Werken. Je hoeft geen technisch-deskundige te zijn om de bezwaren van de Unesco-commissie te begrijpen.

De minister van Openbare Werken noemde het bouwinitiatief een volledig herstel van de democratie en Santokhi stelde dat bij de oplevering van het DNA-gebouw de democratie uit de as zal zijn herrezen. De indruk werd eigenlijk gewekt als zou het parlementsgebouw in augustus 1996 door niet-democratisch gezinde personen in brand zijn gestoken.

Minstens Santokhi, die toen een hoge functie in het Korps Politie Suriname had, zou op de hoogte moeten zijn van het resultaat dat door forensische deskundigen uit Nederland als oorzaak van de brand is gerapporteerd na hun onderzoek. Opmerkingen die neerkomen op ongefundeerde verdachtmakingen, in de lucht laten hangen, neigen naar misleiding en bedrog van de samenleving.

Het staatshoofd had in deze kwestie staatsmanschap kunnen tonen door de bouw voorlopig te laten aanhouden totdat zaken grondig waren besproken met de Unesco en alle betrokkenen. Maar kennelijk was hij niet bij machte om de kans om politiek te scoren met een nieuwe vergaderzaal voor DNA aan zich voorbij te laten gaan en verloor hij daarbij het grotere, nationaal belang uit het oog. Wat een gemiste kans!