COLUMN: Apekool

Gepubliceerd op:

Bron: De Ware Tijd

Lees voor mij

Dat was me het weekje wel. In Suriname en vooral in de politiek there’s never a dull moment. Er is wel altijd iets waarover we ons ‘druk’ maken of ons aan ergeren. In een vorige column had ik al aangevoerd dat naarmate de verkiezingen naderen we op politieke podia meer incidenten zullen krijgen. Ik heb me afgelopen vrijdagavond in ieder geval kostelijk geamuseerd in Ocer. Na heel lange tijd was ik er weer om verslag te doen van een vergadering. De serieuzere toespraken van Sergio en ‘Tante Jenny’, zoals de voorzitter van het parlement liefkozend wordt genoemd, werden afgewisseld door de speeches met een hoger amusementsgehalte zoals die van Oli-Oli Amzaad en -hoe kan het ook anders- Aapje, want dat is Silvana’s nieuwe koosnaampje heb ik begrepen.

Nee, na Amzaad kon m'n vrijdagavond niet meer stuk. He was the man of the hour, niet de naar de Krijgsraad verende Bouta. Ik genoot echt ervan om te horen hoe de olie voor de kust bij de miljoenen barrels werd verkocht, nog voordat een drupje uit de zeebodem is opgepompt. De huid van de beer werd verkocht nog voordat beertje was geboren. Het enthousiasme was begrijpelijk. Niet onterecht zei 'Tante Jenny' dat de olievondst nodig was voor de partij. De NDP heeft het in de ogen van een groot deel van de kiezers zo slecht gedaan, vooral de afgelopen 4 jaar, dat terecht gevreesd zou mogen worden voor een zekere terugval bij de stembus op 25 mei. De olie is dus inderdaad een geschenk van God. Een levensader, een game changer.

Het is dus begrijpelijk dat sommige sprekers in een delirium verkeerden, andere in staat van overmoed, waardoor uitspraken werden gedaan die achteraf gezien liever achterwege gelaten hadden kunnen worden. Soms is het goed om uitdrukkingen en gezegden gewoon in hun originele vorm en taal uit te spreken. Dan krijg je geen misinterpretatie of backlash zoals Aapje is overkomen. Ik heb overigens niet het gevoel en nog minder de overtuiging dat ze wilde schofferen of intimideren. Wanneer het niet vaak voorkomt dat je tegenover zo een groot publiek een spreekbeurt krijgt, wordt je allicht overmoedig en onbesuisd. Net als in het verhaal van de muis en de olifant die samen over een brug lopen en de muis naar de olifant opkijkt en zegt "zie je hoe we die brug schudden". Overmoed.

De apekool die ze in Ocer uitsloeg wordt wat mij betreft uit zijn verband gerukt en natuurlijk in sommige gevallen politiek tegen haar gebruikt door tegenstanders. Ik geloof dat we met woorden als intimidatie van de rechterlijke macht en bedreiging van de rechtsstaat wel een beetje zijn doorgeschoten in de kritiek. In ieder geval hoop ik dat Bouta zich aan zijn woord houdt en 22 januari verend de rechtszaal binnenloopt om ons daarna te vertellen wat zich volgens hem op 8 december 1982 heeft voorgedaan. Hopelijk lijdt hij die dag niet aan selectief geheugenverlies, zoals dat het geval was bij enkele medeverdachten en getuigen tijdens de behandeling van de zaak de afgelopen twaalf jaar. Van hem verwacht ik die dag geen apekool.

ivancairo@yahoo.com

Bekijk origineel bericht

Nieuwsberichten van vandaag

Meer nieuws van vandaag (25)

Bekijk alle nieuwsberichten

Wait